Onların duyduğu, daddığı həqəqətlərə əlim çatmasa belə söylədikləri fikirlərə etimadım nədənsə digərlərinin yanaşmasından daha çox olub. Xanım Fatimənin şəhadəti günlərində elmi bir məqalə hazırlamağı düşünürkən, yenicə oxuduğum bir hədisin cazibəsi ilə bu fikrimdən vaz keçib qələmin meylini ariflərimizin nəzərinə yönəltdim. Xüsusilə də son zamanlar daha çox müraciət etdiyim, elminin zənginliyi, söhbətinin şirinliyi, fikrinin dərinliyi ilə məni məftun etmiş böyük əxlaq ustadı Abdullah Fatiminiya cənablarının nəzərlərini paylaşmağı qərara aldım. Müqəddiməni çox uzatmayaq, keçək əsas mətləbə.
İslam peyğəmbərinin dilindən belə bir hədis söylənilir: “Allahın yaratdığı ilk şey mənim nurum oldu. Sonra hər bir xeyri ondan yaratdı”.
Ariflərimizin nəzərinə görə, bütün varlıq aləmi öz varlıq rəngini, yaranış nüvəsini Əziz İslam Peyğəmbərinin (s) nuru vasitəsilə əldə etmişdir. Əgər həmin nur olmasaydı, digər varlıqların varolma imkanı da olmayacaqdı. Bu nur ariflərin dilində “muhəmmədiyyə həqiqəti” adlandırılır. Məna aləmində Muhəmməd peyğəmbər (s) bütün peyğəmbərlərin atası hesab olunur. Çünki onun nuru olmasaydı, onlar da xəlq olunmayacaqdı.
Əlbəttə, bu fikri asanlıqla hər kəs nə dərk, nə də qəbul edə bilir. Amma bunu da qeyd edim ki, ariflərin yanaşması öz yerində, bu məsələnin rasional izahı da var və sırf elmi müstəvidə də öz təsdiqini tapır. Hələlik fəlsəfi çözümü bir kənara qoyub ağzımızın dadını qaçırmayaq və nəzərimdə tutduğum kimi, ariflərin nəzərinə diqqət yetirək.
Həzrəti -Muhəmmədin (s) nuru Xanım Fatimə (s.ə) və imamların nuru ilə eynilik, yəni bir vəhdət təşkil edirlər. Bu arada Xanım Fatimeyi – Zəhranın (s.ə) nuru öz parlaqlığı ilə seçilir. Bəzi müfəssirlərin rəyinə görə, nur ayəsinin batini Xanım Fatimeyi – Zəhradır (s.ə). Məhz, Xanım Fatimeyi – Zəhranın (s.ə) varlığı üzərində bu ayə öz gerçəkliyini əldə edir. Bildiyimiz kimi, Xanım Fatimənin (s.ə) məşhur ləqəblərindən biri də “Zəhra”dır. Xanıma “zəhra” ləqəbinin verilməsi də təsadüfü olmamışdır. Zəhra