n bir-biri ilə razılaşaraq müəyyən müddət ərzində təyin olunmuş müştərək evliliyi deməkdir. Dinimizin təyin etdiyi (xalq arasında kəbin deyilən) daimi nikah formasında olduğu kimi, müvəqqəti nikah formasında da mehriyyəni (yəni qadın üçün təyin olunmüş hədiyyə yaxud ücrəti) ödəməyi çıxmaq şərti ilə müvəqqəti nikahda ər və arvad üçün heç bir hüqiqi vəzifə yoxdur. Yəni qadın kişinin varisi ola bilməz və s. Lakin bu nikahdan dünyaya gələn uşaqlar həm qanuni (şəriətlə halalzadə), həm də daimi əqdlə dunyaya gəlmiş uşaqlarla eyni hüquqa malikdirlər.
Deməli, dinimizdə iki cür nikah forması, daimi (bildiyimiz kəbin) və müvəqqəti (faktiki yaxud vətəndaş) nikah formaları mövcuddur. Bəzilərinin daimi nikahı da faktiki nikah hesab etmələri absurddur. Çünki bu nikah formasında ər və arvadın müəyyən vəzifələri və hüquqi öhdəçilikləri var. İndi sual vermək istəyirəm, məsələsini qaldığrdığınız (vətəndaş) faktiki nikah forması elə dinimizin buyurduğu "mütə" deyilmi? Nəyə görə dinin bəyan etdiyi bu həll yolunu qeyrətsizlik, Qərbin hazırladığı bu planı isə dünyəvilik və inkişaf adlandırırsınız? Əgər mutənin bizim mentalitetimizə uyğun olmadığını vurğulyırsınızsa, guya bu vətəndaş nikahı bizim mentalitetə uyğundur? Bir də ki mən başa düşə bilmirəm din və şəriət hökmlərinin mentalitetlə nə əlaqəsi var axı? Onda belə çıxır ki, İslam peyğəmbəri (s) cahil ərəblərin mentalitetinə zidd olaraq insan yerinə qoyulmayan, diri-diri dəfn olunan qadınlara azadlıq və hüquqi status verməkdə yanıldı. Biz dinin ənənələrinə tabe olmalıyıq, yoxsa din bizim? Vallah mən məəttəl qalmışam bizim bu mentalitet anlayışına.

İslam dininin cəmiyyətdə baş verəcək bu kimi problemlərin qarşısını almaq üçün qanunları oldğu halda, biz müsəlmanlar nədənsə bu ictimai problemlərin həllində qərblilərin iş planına daha çox üstünlük veririk. Bu həmişə belə olub. İslamı müsəlmandan çox