ə əsər. O, Qiyamətə qədər onun dərd və yanğısını hiss edər”.
Əllamə Seyyid Muhəmmədhüseyn Hüseyni “Məadşünaslıq” kitabında yazır: “Doktor Hüseyn Ehsan adında bir dostum var idi. Qışın altı ayını Kərbəlaya gedər və orada həkimlik edərdi. Yoxsullardan pul almazdı. Çox səfalı və xeyir düşüncəli bir insan idi. O, nəql edir: “Ziyarət üçün Kazımeynə (ə) getmişdim. Dəclənin sahilində gördüm ki, maşında cənazə gətirdilər. Onu düşürdüb çiyinlərinə aldılar. Onu İmam Kazım (ə) və İmam Muhəmməd Təqinin (ə) hərəminə tərəf apardılar. Mən ziyarətə gəldiyim üçün onlarla bir yerdə hərəmə daxil oldum. Birdən gördüm ki, qəbirin üstündə qara və qorxulu bir it əyləmişdir. Çox təəccüb etdim. Öz-özümə dedim ki, bu it niyə cənazənin üstündə gedir ki? Ancaq bilmirdim ki, bu it onun bərzəx bədinidir. Yaxınımda olanlardan soruşdum: “Cənazənin üstündə nə var?” Dedilər: “Heç nə yoxdur. Həmin parçadır ki, üstünü örtüblər”. Bu zaman başa düşdüm ki, mənim gördüyüm həmin qara it - o insanın bərzəx aləmindəki misali bədənidir. Cənazəni hərəmə gətirdilər. İçəri girən zaman gördüm ki, o it aşağı düşdü və hərəmin bayırında dayandı. O cənazəni təvaf etdilər və geri qayıdan zaman həmin it yenə cənazənin üstünə tullandı və onun üstündə getməyə başladı” Onun sahibi çox günahkar bir insan idi. Doktor Ehsan səfalı batinə malik olduğu üçün onun bərzəxdəki simasını görmüşdü”.
Beləliklə, deyə bilərik ki, əgər öləndən sonra yaxşı aqibət istəyiriksə, gərək bu dünyada rəftar və əməlimnizə nəzarət edək. Heç bir zaman İlahi əzaba düçar olmayaq, çünki bizi dəhşətli aqibət