gecə-gündüz calışırdı. Bütün qəlbi ilə onu xoşbəxt
görmək istəyirdi.
Bir gün telefonun zəngi calındı. Səmra şimşək tək cumdu götürdü:"Alo, alo".
Dəstəkdən bir kəlmə eşitdi:"Anamın gəlini olarsan?"Sevdiyinin səsini eşidib az
qaldı havalansın. Demək, artıq vaxtı gəldi, sevdiyi kifayət qədər pul toplayıb
vətənə qayıdıb, elçi gələcək. Bəli, Səmra sevincindən uçurdu. Odur ki, cavabı
tərəddüd etmədən: "Sevə-sevə"oldu. "Onda hazırlaş, 5-ci gün vətənə dönürəm.
6-cı gün sizə anamı göndərəcəm".
Az qalırdı sevincindən havalansın. Yerə-göyə sığmırdı. Ona qovuşacağı günü
gözləyirdi. Beşinci gün gecə elə hey bağda gəzdi. "Birdən gələr keçər, ya da
axtarar, görmərəm" deyə. Səhərə kimi ağacın altında oturduğu yerdəcə yatıb
qaldı. Ayılanda artıq səhər açılmışdı. Başının üstündə əlində jaket tutmuş anasını
gördü. İzzah etməyə çalışdı hər şeyi, amma anasının sakit, qayğıkeş
baxışlarından hər şeyi bildiyini anladı. Üzündən öpüb: "Ana, bu gün bizə elçi
gələcəklər. Razı olarsan?". Anası Səmranın saçlarına sığal çəkib: "Hə, qızım..." -
dedi.
Həmin gün yeni aldığı donunda oturmuşdu Səmra. Gələcək qaynanasına özünü
bəyəndirmək üçün gözəl görsənməyə çalışırdı. Birdən qonşuluğunda sevinc dolu
səs-küy eşitdi. Divar qonşusunun hasarına yaxınlaşıb nə baş verdiyini bilmək
istəyirdi. Bu an elə bir aydın səmadan gəldi bir ildırım çaxdı ürəyinin başından.
Ayağı üzüldü yerdən, ət kimi oldu bütün bədəni. Anası olmasa, yerə dəyərdi.
Hasardan gördüyü mənzərə dəhşət idi onunçün. Dili söz tutmasa da kəkələyərək
azacıq " Sən xəyanət etdin mənə..." dedi.
Hər şey aydın idi. Səmranın bütün qəlbi ilə sevdiyi insan indi hasar qonşusunun
qızıyla nişanlanırdı. Sındı qəlbindəki güvən hissi köz oldu, ürəyi dağ basdı
köksünə. Evdən çıxmadı aylarca. Təmizlik xəstəsi oldu, durmadan hər tərəfi
silib-süpürürdü. Kimsənin gözünə baxmırdı. Suala cavab vermirdi. İçinə
qapandı, tamamilə. Yox oldu həyat sevgisi.....Ardi