BÖLÜM 1
Sevginin nə olduğunu bilmirdi. Amma bilirdi ki, valideynlərə hiss etdiyi
sevgidən çox fərqli bir hiss olmalıdır. Sevginin nə olduğunu bilən rəfiqələri
vardı. Tez-tez onları bezdirərdi sualları ilə. Yenə də doymurdu aldığı
cavablardan. Kitablarda oxuyurdu, əbədi səadətdən, xoşbəxtlikdən. Sevmək
istəyirdi. Çox istəyirdi. Son zəngində paralel sinifdə oxuduğu oğlanlardan biri
onu rəqsə dəvət etdi. Həzin musiqi sədaları altında Səmra ilk dəfə biri ilə rəqs
edirdi. Amma təcrübəsiz olduğunu tərəf müqabilinə bildirmək istəmirdi. Rəqs
etdikcə onun ürəyinin döyüntülərini eşitməyə başladı. sankı "Səmra" eşidilirdi,
hər döyüntüdə. Gözləri gözlərinə sataşdı özünü itirdi o baxışlarda. Sanki
buludlar üstündə rəqs edirdilər. Musiqini isə ürək döyüntüsü əvəz edirdi. Hər
ikisi ilk baxışdan aşiq oldular.
Zaman keçdi... Universitet imtahanlarından hər ikisi kəsildi. Valideynləri səbəbi
sevgilərində gördü. Sevgisi üçün günahlandırılmış kimi baxırdılar Səmraya.
Yenə də çox sevdilər bir-birlərini. O Səmra üçün hər şeyə hazır idi. Bircə
evlənməyə yaşları çatmırdı. Həm də imkan yox idi. Gizlin görüşürdülər
Səmragilin bağlarında, hasar başında. Elə görüşlərin birində zərbə aldı Səmra.
Öyrəndi ki, sevdiyi uzaq səfərə çıxır. İşləyib, pul toplayıb qayıdacaq. Qayıdacaq
ki, evlənsinlər, qovuşsunlar bir-birlərinə. Əvvəlcə tərəddüd etsə də, yola gəldi
sonunda, Anladı ki, başqa çarə yoxdur. Yolunu son nəfəsinədək gözləyəcəyinə
and içdi orda Səmra... O isə"Yolumu gözlə mütləq gələcəm, alıb aparacam səni,
evimizin xanımı edəcəm. İnan mənə, sevgimizə ləkə gətirmə".
Bir neçə ay keçdi. Lakin Səmra usanmırdı, gözləyirdi sevdiyini. Bu neçə ayda
elçi düşən də olmuşdu ona, amma anasına yalvardı, o da vermədi bircə balasını.
Anası qızının sevgisindən xəbər tutmuşdu, təsadüfən gecə ikən. Səmranın
yuxuda dediklərindən anlamışdı hər şeyi. Bilirdi, qızının tərs üzünü dedisə,
ondan başqasına getmərəm, demək getməzdi. Böyük əziyyətlə böyüdürdü qızını.
Hər istədiyini almaq üçün