n imiş.
Vağzala çatmazdan 3 saat əvvəl dördü də yeyib içirdilər. Həm tanışlıqlarının,
həm də bir daha görüşmək ümidi ilə badə qaldırırdılar. Mahir artıq yetərincə
içmişdi. Digərləri də həmçinin. Lakin qatardan enməsinə çox az qalmışdı.
Oğlanlardan biri cibindən bir neçə həb çıxartdı. Hərəsinə birini uzatdı. Mahir nə
olduğunu anlamasa da həblərə toxunmadı. Amma xəbəri olmadı ki, artıq bir həb
onun içkisində idi. İçkini başına çəkib vidalaşaraq qatardan endi. Qatar
stansiyası evlərindən çox da uzaq deyildi. Bir az getmişdi ki, beyni
dumanlanmağa başladı. İçkinin təsirindən olduğunu zənn edib, bir neçə addım
daha atdı. Məhəllə dostlarından ikisi Mahiri görüb qollarından tutdular. Yarı
zarafatca “Heç gələcəyini də demirsən. Bilsəydik ki, içkili gələcəksən qatarın
qarşısında gözləyərdik” dedilər. Mahir bunları yarı gerçək yarı yuxulu kimi
eşidirdi. Bir onu hiss edirdi ki, bədəni alışıb yanır. Darvazanın qarşısında dostlar
Mahirlə vidalaşdılar. O da əl qaldırıb evə keçdi. Evin qapısı açıq idi. İçəri keçib
əlindəki yükünü elə qapı ağzına ataraq divana uzandı.
Gülnaz Zərifəgildə bayramlıq şirniyyatı bişirirdilər. Zərifə isə çənin boş
olmasından məyus olmuşdu. Saçına sarmısaqlı maska etdiyindən daha dayana
bilmirdi. Bir yandan da çəndə suyun olmaması onu lap əsəbləşdirirdi. Gülnaz
oğlu Mahirin həmin gün gələcəyini bilmədiyindən arxayınlıqla açarı Zərifəyə
uzatdı.
-Get bizdə yuyun. Onsuz da evdə kimsə yoxdu. Çəndə də nə qədər istəsən su
var. Zərifə sevincək qaşınan başına dəsmal bağlayıb Mahirgilin evinə yollandı.
Qapını içəridən bağlamağı unutsa da həyətdəki hamama doğru getdi. Yuyunub
rahatlanıb dəsmalla da hamamdan çıxdı. Havadakı şaxta az da olsa hiss
edildiyindən qaçaraq evə girdi. Əynini orda geyinməyə başlamışdı ki, qapı
ağzındakı çantaları gördü. Təccüb etməyə macal tapmamış Mahir arxadan
çiyninə toxundu. Yarı çılpaq sinəsini örtərək təəccblə: “Mahir? Sən nə vaxt
gəlmisən?” dedi. Mahir içindəki istilikdən xilas ola bilmirdi. Üstəlik