b ləvazimatı bazardan nisyə alır, bəzən isə imkanlı adamlardan borc götürürdülər). Pulu sayıb gördüm ki, düz mənim borcum qədərindədir. Ağlıma bir fikir gəldi ki, pulun hamısını verib borcumu ləğv edim, sonra əlimə pul keçəndə tələbələrə pay verərəm. Bu fikirlə həmin günü başa vurdum. Ertəsi gün yenə hərəmə gəlib ziyarət edəndə Şeyx Ənsari mənə yaxınlaşıb astaca dedi: “Tələbələrin pulunu gecikdirmə. Mənim əlimə pul gələn kimi sənə verərəm ki, borcunu bağlayasan”. Kazimi ürəyindəki niyyətin Şeyx Ənsariyə necə əyan olmasından heyrətə düşür, bunun Allah tərəfindən ona xəbər verildiyini anlayır və Şeyxin sözünə əməl edir.

Şeyx Ənsari ilə bağlı başqa bir hadisəni İranın Düzful şəhərindən olan Seyyid Mühəmməd Əli adlı bir nəfər rəvayət edib. Seyyid Mühəmməd Əli Kərbəlaya ziyarətə gəlir, amma qəfildən pulu qurtarır. Heysiyyatını alçaltmaq istəmədiyi üçün heç kimə ağız açmır. Əlacı buna qalır ki, İmam Hüseynin (ə) hərəminə gəlib, Ona təvəssül etsin. Özünü İmamın məzarı üzərindəki zərihə (məhəccərə) çatdırıb, o həzrətin ruhuna xitabən deyir: “Əgər hörmətiniz xatirinə Allahdan mənə yardım istəməsəniz, məcbur olub Sizin qızıllarınızdan götürüb xərcləyəcəyəm”. Demək istəyirmiş ki, zərihin qızıllarından qoparıb, vətəninə qayıtmaq üçün yol tədarükü görəcək. Bu sözləri deyib, hərəmdən çıxmaq istəyəndə Şeyx Ənsarinin xidmətçisi ona yaxınlaşıb deyir ki, ağam sizi yanıa çağırır. Seyyid Mühəmməd Əli xidmətçiyə qoşulub Şeyx Ənsarinin hüzuruna yollanır. Şeyx Ənsari heç bir sorğu-sual etmədən otuz tümən pulu Seyyidə verib deyir: “Cəddin bunları mənim yanımda əmanət qoyub ki, sənə çatdırım. Bu pulları götür, evinə qayıt”. Seyyid Mühəmməd Əli pulu alıb çıxmaq istəyəndə Şeyx Ənsari arxadan onu səsləyərək deyir: “Amma həzrətin qızıllarını oğurlamayasan