n gecdir!!!- deyib zərblə dəstəyi çırpdı.

Günlərlə onun nömrəsini yığsam da, imkan düşdükcə şənbə- bazar buraxılış götürüb şəhərə çıxaraq məhəllələrinə getsəm də o, nəinki mənimlə görüşdü, hətta son günlər telefonda tez- tez mənə nifrət etdiyini deməyə başladı. Açığı artıq axır vaxtlar səsimi eşidən kimi heç danışmırdı...
Başqalarına qəribə görsənər, amma həqiqətən bu vəziyyətə münasib bir səbəb tapa bilmirdim.

Hərbi hissədə də Ariz bir neçə dəfə pərişanlığımı görüb bunun səbəbilə maraqlansa da ona Onun haqqında heç nə demədim, əslində daha danışmağa nə ümidim, nə də həvəsim vardı. Ona görə də Ariz hər dəfə mənə deyirdi:

- Bilmirəm o qız kimdir, amma dəqiq bilirəm ki, bir qızdan ötəri bu günə düşmək mənasızdır.

Arizin sözlərinə baş qoşmurdum, çünki onun axı nədən xəbəri vardı?... Buna baxmayaraq Ariz əsgərlikdə yeganə yaxın dostuma çevrilmişdi. Demək olar ki, qardaş kimi idik.

Bu minvalla aylar keçdi. Artıq bir neçə ay idi ki, Onun təhqirə bərabər rədd cavablarını eşitməmək üçün zəng etmirdim, planım bu idi ki, bir gün birtəhər görüşüb vəziyyətə aydınlıq gətirim. Hərbi xidməti başa vurdum, evimizə- Bərdəyə getdim. Amma çox qalmadım, tezliklə şəhərə qayıdıb dostların köməyilə yaxşı bir firmada işə düzəldim. Bu ərəfədə fürsət gəzirdim ki, Onunla rastlaşım, danışım. Eşitmişdim ki, hətta nazirliklərin birində işə də düzəlib...

Açığı, buna o qədər təəccüblənmədim də, çünki atası da pis yerdə işləmirdi... Buna baxmayaraq məni həmin an dəlicəsinə rahat buraxmayan onun hərbi xidmətimin əvvəlindəki 40 gün ayrılıqdan sonra birdən- birə dəyişməyi idi. Bu, artıq məni onun özündən də çox maraqlandırırdı...
İki ay idi şəhərə qayıdıb işləməyimə baxmayaraq hələ də bu fürsəti tapmamışdım. İşlədiyim firmanın da işləri ağır idi, vaxt eləmək olmurdu.

Hətta haqqında danışdığım həm məşq, həm də əsgərlik yoldaşım Ariz əsgərlikdən qayıdandan bir neçə həftə sonra evləndi, toyuna dəvət etdi, gedə bilmədim. İşdən vaxt edə bilmədim...

Bir gün fürsət edib Arizin