i yaralar sağalmışdı. Daha kimsə o yaranı təzələyə bilməzdi.
--- Çox sevindim. Allah xoşbəxtliyinizi min qat artırsın. İkinci balanı da sağlam
şəkildə dünyaya gətirəsən. İnşallah... Mən düşürəm. Özünə yaxşı bax.
Bəli, Səmra işinə çatmasa da marşrutu saxlatdırıb düşdü. Nə Zərifənin
sohbətlərinə qulaq asmaq, nə də Mahir haqda nəsə eşitmək istəmirdi. Beləliklə,
xəstəxanaya kimi piyada getməli oldu.
İşə gec gəlsə də tibb bacılarından biri onun yoxluğunu kimsəyə hiss
etdirməmişdi. Ona görə Səmra təşəkkür edib əyninə ağ xalatını geyindi. Sınaq
müddətinin bitməsinə hələ ay yarım qalırdı. İlk iş xəstələrin dərmanlarını ordakı
tibb bacısına aparmaq idi. Səmra bu günə kimi bir dəfə də olsun xəstələrin
arasına girməmişdi. Qapıdan dərmanları verib gedərdi. Tibb bacısı Səmradan
dərmanları ardınca gətirməsini xahiş etdi. O, dərmanları götürüb bir-bir
xəstələrə uzadırdı. Pəncərə önündən keçəndə tibb bacısı qışqırmağa başladı:
-- Axı nə vaxta kimi dərmandan imtina edəcəksən? İç bunu dedim.
Tibb bacısı əlindəki dərmanı hec cürə pəncərə önündə oturmuş cavan oğlana
içirdə bilmirdi.
"Necə də cavandır, görəsən bura niyə düşüb? Yəni o dəli olub? " Bu suallar
Səmranın beynində fırlanırdı ki, tibb bacısı onu çağırdı. Əlindəki dərmanı cavan
xəstəyə onun verməyini istədi. Səmra, ilk dəfə idi ki, xəstələr arasında idi. Həm
buna görə həyəcanlanırdı, həm də qarşısındakı yaraşıqlı oğlanın ağlını itirdiyinə
inana bilmirdi. Əlindəki dərmanı ona yaxınlaşdırıb:
-- Bilirəm, içmək istəmirsiz. Amma bir konfet kimi baxın buna. Necə də dadlı
görünür, elə deyil? - Səmranın ağlına bunlar gəlmişdi. Bir də baxdı ki, oğlan
əlindəki dərmanı özü götürdü və içib stəkanı geri qaytardı. Üstəlik də "Sağolun"
dedi. Yəni bu dəlidir ki? Səmra onun yanında özünü dəli hesab etməyə başladı.
Axı hansı dəli sağol deyir ki?
Qapıdan çıxanda tibb bacısı onun dərman vermək bacarığını bəyəndiyini dedi.
İki gün sonra baş həkimdən aldığı göstərişdə xəstələrə şəxsən dərman vermək də
var idi. Beləcə