- İbni Әbil Hədid;

55. Ürvətul-vüsqa - Әlauddin Səmnani;

56. Tarix – İbni Xəldun;

57. Kənzul-ümmal – Müttəqi Hindi;

58. Әsnəl mətalib - Әbul-xeyr Dəməşqi;

59. Şərhu Məvaqif – Şərif Hənəfi Cürcani;

60. Ğəraibul-Quran – Nizamuddin Nişapuri.



Bu qədər mötəbər sənədin müqabilində etirafa məcbur olan bəzi qərəzli alimlər belə bir məntiqsiz bəhanə gətirirlər: Bu hadisənin tarixi fakt olması şübhəsizdir. Lakin Peyğəmbər (s) bu hədisdə «mövla» dedikdə dostluq və məhəbbət nəzərdə tuturdu. Bu isə Әli (ə)-ın imamət və xilafətinə dəlalət etmir!..

Cavab: Doğrudur «mövla» sözünün mənalarından biri də dost deməkdir, lakin:

1. Әgər mövla sözünün bir mənası rəhbər, digər mənası dost deməkdirsə, nə üçün təkcə dost mənasını qəbul edək? Mövla dedikdə hansı mənanın nəzərdə tutulduğunu bilmiriksə, hansı dəlil və sübuta əsasən yalnız dost mənasını qəbul etməliyik?

2. Bir şəxsin dostluq və məhəbbətinin nə qədər əhəmiyyəti vardır ki, təkcə 60-dan artıq əhli-sünnət kitabı, 120-dən artıq sənədlə bu hədisi nəql etmişlər!?

3. Bunu hansı məntiqlə qəbul edək ki, İslam Peyğəmbəri (s) qızmar günəş altında, pul kimi qızaran səhrada müsəlmanlara dayanmaq əmri verir, ayrılan dəstələri geri qaytarıb onlara Әlini sevin deyir!?

4. Hədisin məzmununa bütünlüklə diqqət etsək görərik ki, Peyğəmbər (s) əvvəlcə özünün bütün müsəlmanlara olan vilayətini xatırladır və müsəlmanlardan bir daha bey᾿ət alır:

«Ey müsəlmanlar, mən sizə sizin özünüzdən yaxın deyiləmmi?»

Yə᾿ni mənim itaətim bir ilahi rəhbər kimi hamıya vacib deyilmi?

Müsəlmanlar bir daha bu həqiqəti iqrar etdikdən sonra Peyğəmbər (s) - mənim rəhbərliyimi qəbul edən kəslər Әlinin rəhbərliyini də qəbul etməlidirlər -.deyə buyurdu.

5. Cəlaləddin Siyuti «Dürrül-mənsur» kitabında, İbni Әbi Hatəm Razi «Təfsirul-ğədir» kitabında, Hafiz Təbəri «əl-Vilayə» kitabında, Hafiz Әbu Bəkr Şirazi «Ma nəzələ minəl-Quran fi Әli» kitabında, Həskani «Şəvahidut-tənzil» kitabında, Qazi Şukani «Fəthul-qədir» kitabında,