Hər şeyin pis getdiyi bu zamanda bu sətirlərə nə yazıla bilərdi?!... Yoxluq ilə varlıq arasında qalmaq necə bir duyğudur bilə bilərsənmi? Hər şeyin qapqaranlıq olduğu bir həyat içində heç bir şey sənin qədər işıqlıq vermir mənə. İndi yoxsan... Səndə getdin, səndə buraxdın məni, unutdun getdin... İndi qanayan yaramla tək başınayam. Heç sevmədiyin bir eşqlə tanış oldun və bu adı batası eşqin içində məni boğulmağa məcbur etdin. Niyə gəldin niyə girdin həyatıma?!... Məni sevmədiyin halda niyə mənlə oldun?!... Niyə bu adı batası həyatıma girdin niyə?!...
Sözlərim həmişə bir bıçaq kimi ürəyinə batacaq, çəkdiyim hər acı burnundan gələcək, hər nəfəs aldıqca mənim nəfəsimin səsini eşidəcəksən. Ürəyin hər ağrıdıqda məni xatırlayacaqsan, verdiyin bütün ağrıların çoxunu özün alacaqsan...
İndi adına da, sənsizliyinə də, sənə qovuşan bütün yollara xətt çəkdim. Həyatıma yeni bir səhifədə girdim, sənsiz bir səhifəyə keçdim... Amma sən keçdiyin hər yolda adımı duyub diksinəcəksən. Vicdanın səni heç vaxt rahat buraxmayacaq. Ürəyimdən acı çəkməyini istəyirəm...Eşidirsənmi?!... Hiss edirsənmi?!... Həyatın boyunca da eşidəcəksən, hiss edəcəksən. Bütün mən çəkdiyim acıları sən də yaşayacaqsan. Yaşa ki bir daha sevmədiyin biriylə, lağ edən kimi bir anda tərk edib getməyəsən. Ağrıların ən acısı səninlə olacaq. Bir daha kimisə geridə gözyaşıyla buraxa bilməyəcəksən.
Bu həyatın üç qaydasını öyrəndim: bir səni sənsiz yaşamağı, bir sənsiz bir həyat bir qərargahı, birdə səni hər gün lənətləməyi öyrəndim. İndi gözyaşlarım yoxdu artıq, çünki qurudu getdi. Artıq kədərlənmirəm, səni düşünmürəm. Lənətləmək günahdırsa, mən günahların ən böyüyünü edirəm. Səni sevərək etdim günahların ən böyüyünü. Məni dəli kimi sevən birini buraxıb sənə gəldim. İndi onun ağrılarını yaşayıyam. İndi isə sən mənim ağrılarımı yaşayacaqsan, mənim ağrılarıma boyun əyəcəksən...
İnsanı zəhərləyən tək şey siqaret bilərdim... Amma sən ondan daha zəhərlisən!... Rədd ol get özünə yaraşan o iyrənc insanın yanına!...