yoxdur. O, varlılara vacibdir. Bu, onların dinlərinin və itaətkarlıqlarının artması, mal-dövlətlərinin çoxalması və əxlaqlarının kamilləşməsi üçündür. Onlar eyni zamanda özlərindən və mülklərindən xətəri uzaqlaşdırır, günahlardan təmizlənir və xeyirlərinə olan işləri yerinə yetirirlər. Zəkat, Allahın insana verdiyi mal-dövlətin və ruzinin çox az bir hissəsidir.

Oruca gəlincə, onun ildə bir ay tutulması vacibdir. Müsəlmanlar bu ibadəti hamılıqla yerinə yetirirlər. Onlar həmin ayın gündüzlərində əsli şəhvətləri sayılan yeməyi, içməyi və nikahı tərk edirlər. Allah da əvəz olaraq onlara Öz lütfündən və ehsanından verir. Bu isə, onların dinlərini və imanlarını tamamlamaq, dərəcələrini artırmaq məğzi daşıyır. Orucun savabı böyük, xeyri isə əhatəlidir. Onun bunlardan başqa çoxsaylı faydaları vardır. O, bütün xeyir işləri etmək və pis işlərdən çəkinməkdən ibarət olan təqvanın əldə edilməsi üçün bir səbəbdir.

Həccə gəlincə, Allah onu ömürdə bir dəfə yalnız gücü çatanlara vacib etmişdir. Onun saydıqca qurtarmayan çoxlu dini və dünyəvi faydaları vardır. Həccin məsləhət bilinən və mənfəət götürülən məsələlərini başqa yerdə açıqlamışıq. Uca Allah buyurur: “Belə ki, öz mənfəətlərinin şahidi olsunlar...” (Həcc, 28). Yəni, dini və dünyəvi mənfəətlərini görsünlər.

Bundan sonra İslam şəriətinin asanlıq qayəli digər qayda-qanunları gəlir. Allahın və bəndələrin haqlarının ödənməsindən ibarət bu qayda-qanunlar öz-özlüyündə çox yüngüldür. Uca Allah buyurur: “...Allah sizin üçün ağırlıq deyil, yüngüllük istər...” (Bəqərə, 185)

Bununla yanaşı ibadəti yerinə yetirməyə maneçilik törədən xəstəlik, səfər və digər amillərlə qarşılaşdıqda dərhal asanlaşdıran hökmlər tətbiq edilir, bəzi vaciblər və ya onların forması dəyişdirilir (məsələn, zöhr namazının səfərdə qılınması (red.)).

Daha sonra insan bəndələrin gün ərzində yerinə yetirdikləri müxtəlif növ əməllərə: vacibə, nafiləyə, namaza, oruca, sədəqəyə və digərlərinə nəzər salıb ümmətin imamı Muhəmmədi  nümunə götürərək özü