isə camaat var-dövlətə görə özünə kürəkən seçir. Indi məsləhət sizindir, hansını istərsəniz, seçin”. Qazı Mübarəkin sözlərini dinləyib dedi: “Mən də Peyğəmbərimizin buyurduğu yolu seçdim. Buna görə də qızımı sənə ərə vermək istəyirəm. Çünki sənin təqvalı, imanlı və dindar adam olduğunu bilirəm”.

Mübarək özünün nökər olduğunu bir daha qazının yadına saldı, başqalarının bu izdivacı yaxşı qarşılamayacaqlarını söylədi, qızın da bununla razılaşmayacağı ehtimalını dilə gətirdi. Qazı oradan durub evinə getdi, qərarını həyat yoldaşına anlatdı, fikrini soruşdu. Arvadı dedi ki, sən bilən məsləhətdir, amma qızın da fikrini soruşsaq yaxşı olar. Qazı qızını çağırıb dedi: “Qızım, səni istəyənlərin arasında varlıları da var, gözəlləri də, əsil-nəsəbcə şərafətli olanları da. Amma mən sənin üçün bir nəfəri seçmişəm. Onun nə pulu var, nə vəzifəsi, nə şərafətli əsil-nəsəbi. Hətta azadlığı da yoxdur, hələ ki mənim xidmətçimdir. Amma mən onun dindarlığını və vicdanını əsas götürmüşəm. Indi de görüm, fikrin nədir?” Qız da atasının fikri ilə razı olduğunu bildirdi, gələcək həyat yoldaşının var-dövlət, şan-şöhrət sahibi olmağındansa, iman və təqva sahibi olmasını daha çox istədiyini söylədi.

Beləliklə, Mübarək həmin gündən qazının kürəkəni oldu. Qazı özü onların kəbinini kəsdi. Amma Mübarək toy gecəsində gəlinə yaxınlaşmadı, bütün gecəni ibadət və dua ilə keçirdi. Sonrakı bir neçə gün də bu qayda ilə keçdi. Qazı məsələdən xəbər tutanda Mübarəki çağırıb soruşdu: “Oğlum, niyə öz halal arvadını qəbul etmirsən? Əgər onu bəyənmirsənsə və ya hər hansı eybini görmüsənsə, açıq söylə, çəkinmə”.

Mübarək utancaq halda cavab verdi: “Belə şey olarmı? Əlbəttə ki, mən sizin qızınızı bəyənirəm, onunla evlənməyimə də çox sevinirəm. Amma düşündüm ki, siz qazısınız, qazancınızda şübhəli məqamlar ola bilər. Qızınızın da haram tikə yemiş olması mümkündür. Istəmədim ki, bünövrəsini qoyacağımız övladın mayasında haram olsun. Ona görə qərara gəldim ki, qırx gün gözləyim, bu müddət ərzində yoldaşıma