onlar deyilsen ferqlisen. Seni sevirem.
Ele bu vaxt liftin qapisi acildi. Men de tez cixib guya yuxari mertebede oluram deye bir nece addim pillekenlerle cixmiwdim ki,
-Evin burda ola ola yuxari niye cixirsan? Onsuzda harda yawadigini bilirem- deyib bic bic gulumsedi.
-Okuz - deyib qapini doymek isteyende qapi acildi.
-Siz hara? - deyib sual dolu nezerlerimi Kebire ile Ayselin uzune dikdim.
Aysel:
-Gunel Kebire ile wehere cixacagiq. Isteyirsense sende gel.
- Yox siz gedin. Men acmiwam.
-Yaxwi - deyib Kebire qapidan cixdi. Aysel de arxasiyla.
-Hmm Allah xeyir etsin. Bunlar ikisi bir arada wehere cixirlar. Bawimiza daw yagacaq.
Aysel:
-Kebi gel metroyla gedek da.
-Aysel yox avtobusa ne gelibki?
-Aysel yox - dese de Kebire artiq ozunu yer altinda gordu.
-Aysel Allah seni bildiyi kimi etsin bizim burda ne iwimiz var? - demeyini gormuwdu ki, Aysel qiqiraraq:
-Kebi gel - deyib metroya mindi.
Kebire de qacaraq metroya minmek isteyende qapilar baglandi. Kebire qapinin arasinda qalacaqdi ki, bir el onu cekib geri cekdi.
- Bax men olmasaydim indi qapinin arasinda sixiwib qalmiwdin.
Kebire bu sesi tanimiwdi. Geri cevrildiyinde texmin etdiyi kimi Ceyhunu gordu. Ceyhun nece de sevgi dolu gozlerle Kebireye baxirdi. Kebire de bunun ferqinde olmali ki, yanaqlari portmuwdu.
-Tewekkur edirem- deyib bawini awagi saldi.
Ceyhun onu eliyle cenesini yuxari qaldirib:
-Kebire niye mene inanmirsan? Niye bize bir wans vermirsen?
Kebire: - Wey men...men...Aysel... Aysel getdi. Ona catmaliyam- deyib gelen metroya teref qacdi.
Ceyhun ise onun bu wiltaqligina gulumseyerek:
-Seni nece inandirim axi- deyib elini boynunda gezdirdi.
Kebire ise hara getdiyini bilmeden novbeti stansiyada duwdu. Telefonu eline goturub Ayseli yigdi.
-Alo. A sey hardasan sen? Men *** duwmuwem.
Aysel: - Kebi men ora uzagam e gozle 10 deq gelib cataram ora - deyib telefonu sondurdu.
- Axmaq, key - deyib Kebire deyinmeye bawladi.
Artiq axwam idi. Leylayla ikimiz