alimi Şeyx Abdulla Maqamani də bildirmişdir.
Beləliklə atası İmam Əli (ə) onun adını Abbas qoyur. Bu adın mənası - “Cəsur şir” deməkdir. Həmçinin o, öz müdrikliyi əsasında “Əbülfəzl” ləqəbini qazanmışdır, yəni “hikmət sahibi”.

TƏLİM-TƏRBİYƏ
Bu Həzrət çox qısa - 34 il həyat sürmüşdür. Lakin buna baxmayaraq, həqiqətən o, bir fəzilət abidəsi, kəramət və böyüklüyün ən gözəl nümunəsinə çevrilmişdir. Başqa cür ola da bilməzdi. Axı o, ömrünün 14 ilini İmam Əli (ə) kimi bir atanın yanında keçirmiş, onun tərbiyəsindən faydalanmışdır. Qalan 10 ilini qardaşı İmam Həsənin (ə) və 10 il İmam Hüseynin (ə) himayəsi altında keçirtmişdir.
Beləliklə, Həzrət Abbas (ə) 14 il ərzində atasının dərin bilgilərindən və inancından faydalanmışdır. Və bu böyük şəxsiyyətin imanı və misilsiz elmi uşağın tərbiyəsinə və dünyagörüşünə böyük təsir göstərmişdir. Həzrət Əli (ə) oğlunun mənəvi tərbiyəsilə bərabər, həmçinin fiziki tərbiyəsilə də məşğul olurdu. Məsələn, Abbasa müxtəlif idman növlərini, xüsusən ox atmağı öyrədirdi, hətta əkib-biçmək və qılıncoynatma kimi məşğuliyyətlə bədən təliminə də önəm verirdi. Buna görə də Abbas, zaman-zaman torpağın bəcərilməsilə məşğul olarkən, insanlara islami dəyərlərdən müxtəlif hekayələr danışardı, və hər zaman atası kimi yoxsullara yardım edərdi.
Həzrət Əli (ə) Abbasın elmi dərəcəsi barədə bu cür buyurmuşdur: “Həqiqətən, oğlum Abbas, mənim elmimdən, göyərçinin anasından su və yeməkdən faydalandığı kimi, bəhrələnmişdir”.

Rəvayətlərə əsasən, Abbas (ə) beş yaşında olanda bir gün atası onu yanına çağırıb, buyurur: “Oğlum, de: “bir””!
Uşaq “Allah birdir, yeganədir” deyə cavab verir. İmam (ə) buyurur: “Oğlum, de “iki””.
Abbas saymaqdan imtina edib: “Ata, Allahın vahidliyini iqrar etdiyini dillə iki deməyi utanıram” cavab verir.

HÜSEYNƏ (ə) MƏHƏBBƏT
Həzrət Abbasın (ə) həyatında ən vacib məqamlarından biri də onun qardaşlarına olan bağlılığı idi. Ən çox da İmam Hüseynə (ə). Onun Hüseynə (ə) sadiqliyi, hörməti və sevgisi o qədər dərin idi