düşmənə qalib gəlir və öz haqqında əbədi epos yaratmış olur.

KƏRBƏLADA
Qeyd etdiyim kimi, Həzrət Əbülfəzll (ə) hər zaman İmam Hüseynin (ə) xidmətində hazır idi. O, son dəqiqəyədək İmamın (ə) yanında idi. Xüsusən, o, Kərbəlada öz qəhramanlığı ilə seçilmiş, nümünəvi obraz yaratmışdır. Döyüş zamanı İmam Hüseyn (ə) və övladlarının susuz olduğunu görən Abbas, bir çox düşmənləri məğlub edib, özünü Fərat çayına çatdırır. Sahilə çatarkən o, çayın sərin suyunu ovucuna doldurur, lakin birdən susuz körpələri yadına salıb, sudan bir damla belə içmədən, onu çaya tökür. Abbas (ə) tək olmasına baxmayaraq, ata minib suyu çatdırmaq məqsədindən dönmür. Lakin yolda düşmənlərin hücumu onu qollarından məhrum edir. Buna baxmayaraq Abbas (ə) yenə də təslim olmur, lakin oxçuların hücumuna məruz qalır. Oxlardan biri sinəsinə batır və yaralı Abbas (ə) atdan yerə düşür...

HƏYATIN MARAQLI MƏQAMLARI
Həzrət Abbasın (ə) gözəl xasiyyət və gülərüzlüyü insanları cəlb edirdi. Onun zəngin bilgilərə malik olduğunu bilən insanlar, ondan müxtəlif sahələrdən məsləhət alırdılar. Buna görə o Həzrət, insanlar arasında "Bab-əl-həvaic" kimi tanındı - yəni "ehtiyaclar qapısı".

Əbülfəzl Abbas Ağa (ə) uzaq qohumu olan Lübabə ilə ailə qurmuş və onların üç uşağı dünyaya gəlmişdir – Fəzl, Qasım və Ubeydullah.

Abbasın "Üqab" (“Qartal”) adlı bir atı da vardır. Rəvayətə görə, bu at öncə Muhəmməd Peyğəmbərə (s) və İmam Əliyə (ə) xidmət etmişdir və digər atlardan üstünlüyü aşkar idi. Bu atın öncəki ismi “Mürtəciz” idi, bu isə ərəbcə “şimşək, ildrım” mənasını daşıyır.

Bu Həzrət böyük şəxsiyyət olduğundan, onun ləqəbləri də çox idi. Onlardan biri “Qazi” yəni “döyüşdən uğurla qayıdan savaşçı” deməkdir. Həzrət Kəzrbəlada dünyasını dəyişsədə, o, Qazi kimi tanındı. Çünki lənətlik Yezid qoşunlarına qarşı ilk zərbəni endirərkən onun məqsədi atı geri qaytarmaq idi. Həmin at qardaşı İmam Həsənə (ə) məxsusu idi və Süffeyn döyüşü zamanı lənətlik Şimr tərəfindən zəbt edilmişdi. Beləliklə, Abbas həmin atı