Bu, gecə məni çox əsəbiləşdirdin. Deyir “sevgi yoxdur,
sadəcə, öyrəşmək var”. Bunlar heyvani hisslərdir!
Necə yəni sevgi yoxdur? Sevgi yoxdursa, sən, mən,
digərləri, insanlar, kainat nə üçün mövcuddur?! ALLAH
bizi öyrəşmək üçün, ya məcburiyyət ucbatından
yaradıb?! Vəhşi heyvanından tutmuş, ağlı və şüurlu
insanadək bu canlıları sevdiyi üçün yaratmadımı
ALLAH? Hələ dağlar, çaylar, meşələr, təbiət... Yazı
zamanı qoyulan nöqtə, gördüyün və görmədiyin hər
şey sevgi ilə yaradılıb… İnsan oğlu şüurunu dərk
etməyə başlamamışdan qabaq sevgini hiss edib… Hətta
o, sevginin törətdiyi qısqanclığı da duyub. Özümü
tanıyandan sevgi qoxusu ilə böyümüşəm.Qonşum
yataq xəstəsi olan həyat yoldaşına bezmədən qulluq
edir. Başqa bir qonşum gecə yuxu yatmadan sevdiyi
Vətəninin keşiyini çəkir. Eloğlum yad məmləkətdə
Vətən sevgisi uğrunda adam doğrayır. Bunlar sevgi
deyil bəs nədir? Eləcə də sən və ətrafındakılar… Heç -
həyatda niyə varsan - deyə özünə sual verdinmi?
Kiməsə öyrəşmək üçün? Ya sadəcə, yeyib, yatıb, işə
getmək üçün? Bəlkə elə bilirsən yad planetli, ya da
robotsan? Oxuduğun kitablar sənə sevginin yoxluğunu
deyir? Yoxsa çox ağıllı görünmək üçün nəyisə danmaq
lazımdır? Sevgi var, sadəcə, bu hissin bir
xoşagəlməzliyi var. Yaradanın da, yaradılanın da ən zəif
nöqtəsidir sevgi.. Elə olmasaydı, ALLAH bu qədər
günahların və sitəmlərin qabağında insanı
bağışlamazdı. Elə olmasaydı, doğma insanlar
törətdikləri günahlara, etdikləri səhvlərə rəğmən
yaxınlarının yanında olmazdılar. Bəlkə sənin ən böyük
qorxun da budur elə… Sevmək… Sevmək və zəif
olduğunu düşünmək… Amma məncə, elə bunu
düşünürsənsə, artıq sən zəif olduğunu qəbul
edirsən... Nəticə olaraq sənə deyim, yaddaşına həkk
et: “Özün sevməyi bacarmırsansa, imkan ver sevgi
yaşasın!”..