bilir...
Rasim heç nə demədən qulaq asırdı oda özünü günahkar bilirdi Şəhla ona nişanı qaytaraq dediyində kaşki qaytarardım deyə düşünürdü elə bu vaxt Şəhlanın teli zəng çalır Lalənin zəng vurduğunu görür tez teli açaraq:hə qızım çıxmışıq yoldayıq gəlirik uje
Əli Lalənin başının üstündə durmuş məcbur zəng elətdirirdi:Mama siz gəlmiyin mən Əli ilə həll elədim artıq
Şəhla:Lalə sən nə danışırsan nə həll elədin indi demirdinki dözə bilmirəm
Lalə:şeyy mama biz dava eləmişdik mən ona görə zəng vurdum əslində heç nə yoxdu siz gəlməyin
Şəhla( başa düşmüşdü Lalənin səsindən onun istəməyərək belə danışdığını—Lalə Əli sənə dedi gəlməməymizi zibillərinin açılmasını istəmir həə .
Əli mikrafonu qoşduğu üçün nə danışdıqlarını eşidirdi Şəhla dayanmadan qızına:ondan qorxmamasını indi gələcəylərini desədə Lalə Əlinin qorxusunda eyni sözləri təkrar edirdi Rasim dözmüyüb Şəhladan teli alıb əsəblə Laləylə danışır:Lalə gəlib ora o it küçüyünün meydini sərəcəm sənə heç nə eliyə bilməz eşidirsən məni
Əli Rasimin onu söydüyünu eşidincə sanki dəliyə dönür teli Lalədən alaraq:siz kimə dediz o sözü?
Rasim:sənə dedim əclaf oğlu səni öldürərəm qızıma bir şey eləsən onu sahibsiz görməmisən eşidirsən (Rasim həm əsəbi həmde tellə danışdığı üçün maşını necə sürdüyünün fərqində deyildi yollar boş idi ama yenədə diqqətli olmaq lazim idi Əli Rasimin sözlərindən əsəbləşib ağzına gələni danışırdı:vapşe sizi evə buraxmayacam Lalə mənim arvadımdı onu məndən nə sən nə də anası ala bilməzsiz gəlsəzdə sizə buraxan deyiləm evə
Rasim:ayə o....küçüyü sən kimin uşağın kimə vermirsən o mənim qızımdı eşidirsən səni öldürərəm eşidirsən mənii (həyatda nə səhflər ediriksə edək bir valideyn üçün övladı hər şeydən dəyərlidi həyatının yalnış addımını belə atsa valideynlərinə laiqli olmasada onun canı biraz yandığında ata ananın canı ondan daha çox yanır Rasimdə o halda idi çox peşman idi ama yenədə qızını nə olur olsun qurtarmağa çalışırdı....
(Rasim artıq yola baxmır fikri ancaq teldə idi Şəhla:yavaş sür