z divan tutması yox, ürəyində iki nəfərə (yəni birinci və ikinci xəlifələrə) qarşı məhəbbətdən bir zərrənin olması göstərilib: “Çünki onun qəlbində o ikisindən bir şey (yəni məhəbbət) var idi. Mühəmmədi haqq üzrə göndərən Allaha and olsun ki, əgər Cəbrailin və Mikailin qəlbində o ikisinin zərrəcə məhəbbəti olsaydı, Allah onları üzüüstə cəhənnəm alovunun içinə atardı”.

(Bu həssas nöqtənin oxucular tərəfindən yanlış qəbul edilməsini istəməzdik. Bir daha qeyd edirik ki, bu hədis elə şiə məzhəbinin hədis üsulu baxımından zəifdir. Ona görə də, burada məzhəblar arası düşmənçilik yaratmaq cəhdindən söhbət getmir).

Muxtarı gözdən salmaq üçün uydurulmuş hədislər bunlarla məhdudlaşmır. Onun uşaq ikən guya Kufədə gizlənən İmam Həsəni (ə) Müaviyəyə təhvil vermək istəməsi, məsum imamların onu yalançı adlandırması barədə rəvayətlər də bu qəbildəndir. Lakin yuxarıda qeyd etdiyimiz kimi, bu hədislərin yaradılması siyasi maraqlara əsaslanırdı və onların demək olar ki hamısının sənədində ciddi nöqsanlar var.

O ki qaldı Muxtarın aşura qatillərinə divan tutmasına, onu hədsiz amansızlıqda, insanlara işgəncə verməkdə, ölülərin başını kəsməkdə təqsirli bilənlərə cavab olaraq bir nüansı diqqətə çatdırırıq. Muxtar Übeydullah ibn Ziyadın kəsik başını Mədinəyə, İmam Zeynül-abidinə (ə) göndərmişdi. O həzrət, Übeydullahın kəsik başını görəndə şükr səcdəsi etmiş və Muxtarın haqqında xeyir-dua buyurmuşdu. Əgər aşura qatillərinin cəsədinin başını kəsmək və göndərmək günah olsaydı, Imam yəqin ki bu cür hərəkət etməzdi. Unutmayaq ki, Əhli-beytlə açıq-aşkar düşmənçilik edən, məsum imamla döyüşən və Onun qanına əlini bulayan şəxs nəinki müsəlman sayılmır, hətta nəcəs (murdar) hökmündədir.

Məqaləni İmam Mühəmməd Baqirin (ə) bir hədisi ilə bitirmək istərdik. O həzrət, camaatın Muxtar haqqında nalayiq sözlər danışdığını eşidəndə buyurdu: “Muxtarı söyməyin. O bizim şəhidlərimizin qatillərini öldürdü, intiqamımızı