olan olub özünə əziyyət verməknən o geri qayıtmayacaq həm Əli kimidən uşaq olmaqdansa heç olmasa yaxşıdı
Lalı Güləri itəliyərək-çəkill o təkcə Əlinin uşağı deyildi o həmdə mənim idi məndə əvvəl sənin kimi düşündüm ona görədə Allah aldı onu məndən ona ümüdümü bağlamışdım o mənim yeganə varlığım dayağım idi kimim var axı mənim kimim
Gülər(Lalənin belə danışmasını başa düşməyə çalışırdı ona yaxınlaşaraq-bax mən varam biz varıq sən niyə özünü kimsəsiz hesab edirsən axı
Lalə-onu saxlıya bilmədim...
Elnur artıq xəstəxanada idi Rəsul Elnurun axsayaraq gəldiyini görüncə tez yanına gedir:Elnur belə vəziyyətdə gəlməyin düzgün deyil
Elnur-Rəsul gəlmiyə bilməzdim onu tək qoya bilmərəm özü gəlib?
Rəsul-bilmirəm mən çıxmışdım yəqinki oyanar..
Elnur-yaxşı gəl gedək hardadı?
Rəsul Elnuru Lalənin olduğu palataya aparır Lalənin səsinin eşidir qapının yanına gəlincə çox pis olur qapını açaraq içəri girir Lalə Elnurun gəldiyini görüncə üzünü arxaya çevirərək onun çıxmasını deyir:Çıx gəlmə Elnur gəlməəə
Gülər Elnuru görüncə ayağa qalxır bu üz ona çox tanış gəlirdi ama harda görmüşdü..Lalə üzü gözü pis halda olduğu üçün Elnurun onu belə görməsini istəmirdi Elnuru isə bu dahada pis edirdi o Lalənin yanında olmaq istəsədə Lalə etiraz edirdi onu otaqdan çıxarmalarını deyirdi həkimdə çıxmasını deyincə Elnur bir Laləyə birdə onu çıxarmağa çalışan həkimə baxırdı ama çıxmaq istəmirdi və çıxmadıda Lalənin yanəna gəlir Lalə Elnurun gəldiyini görüncə əlləri ilə üzünü tutur Elnur yatağa onun yanına oturur Lalənin əllərindən tutur və ehmalca üzündən çəkir Lalənin gözündən yaşlar süzülürdü Elnur Lalənin üzünü qaldıraraq göz yaşını silir-ağlama Lalə mən səni belə görmək istəmirəm başını dik saxla hər şey keçəcək sən məni qovsanda nə desəndə mən sənin yanında olacam həmişə...deyərək Laləni qucaqlayır Lalə Elnurun güvənli qollarında hönkürərək ağlayırdı:onu itirdim
Elnur Lalənin saçına sığal çəkərək onu sakitləşdirməyə çalışırdı:üzülmə Laləm üzülmə birdənəm sənin bu halın səndən çox məni