məni dəli edəcəksiz.
Elizabet başını aşağı salıb, onun qarşısında durmuşdu. Həyatında ilk dəfə idi ki, deyinməyən, mızıldanmayan, həyatından şikayət etməyən bir qadın görürdü. Zəif olduğu qədər güclü idi. Balaca ilan onun üzərində necə böyük səlahiyyətə malik olduğunu heç özü də anlamırdı. Gözəl bir qadın olduğunu heç özü də anlamırdı. Dünənki öpüşdən sonra, dəli olurdu… Onun istisini unuda bilmirdi. Sadəcə bir qadınsan, amma çox arzu olunan bir qadın. Mənimsən.
-Nə durmusan? Get işlərilə məşğul ol.
-Yaxşı cənab.
Elizabet baxışını bir anlıq olsun belə qaldırıb ona baxmırdı. Çox utanırdı, axı dünən… Pilləkənla yuxarı qalxdığında qəflətən, qolundan tutub kimsə onu otaqlardan birinə çəkdi.
-Buraxın məni xahiş edirəm, mən günahkar deyiləm…
-Yum ağzını axmaq, belə tez qurtulacağını düşünürsən, Ceyms sənə nifrət etməlidi sənin necə ilan olduğunu anlamalıdı. Gəl bura… - Qolundan çəkərək onu öz otağına atdı, əlinə bıçaq alaraq qoluna çapıq atdı, qan dayanmadan axıb gedirdi, bıçağı yerə atıb – Ceyms, Ceyms o, məni öldürmək istəyir, xilas elə məni qardaş… -deyə qıqırmağa başlamışdı.
Elizabet böyük, təəccüblü gözlər ilə ona baxırdı, belə də cəfəngiyyat olar, həyatında ilk dəfə belə alçaq yalan ilə üz –üzə gəlirdi. Ceyms qışqırıq səsini eşidən kimi, pilləkanlarla yuxarı qçıb qarşısında qanlı bıçaq olan Elizabeti və yaralı halda sürünən Amandanı gördü. Gözləri sanki od püskürürdü, Elizabeti vəhşicəsinə itələyərək Amandanı qollarına alıb yatağa qoydu.
-Qorxma bacı, indi sənə yardım edəcəklər….
-Ceyms o,…
Ceymsin arxasında qulluqçular gələrək Amandaya yardım etməyə başladılar. Ceyms dönərək ağlayan Elizabetə baxdı…
-Sən…
***
12 bolum.

-Sen... Gel bura faishe sene haytin boyu gormediyin, cekmediyin iwgenceler verecem.
- Men and icirem ki, ona toxunmamisham, anamin ruhuna and icirem..
-Yum agzini, bunu aparib menim otagimda baglayin.
-Men etmemishem and icirem...
Hele mene yalan demeye de qalxir. Bir anliq mesumluguna, gozelliyine aldanib