Cozef...
-O da, atan kimi qəddardır, düşmənçilikdən, müharibədən başqa onu heç nə maraqlandırmır...
***
2-ci bolum


-Axmaq, qarşıma çıxdığın gün həmişə uğursuz olur. Nə baxırsan? Üzünə baxanda anamı xatırlayıram, atam düz deyirdi, sən bu evə bədbəxtlik gətirdin...
-Mən, mən...
-Get, gözlərim səni görməsin.
Yaşadığın həyat boyu qayğı görməmək, sevgi duymamaq çox acılıdır. Hər gecə anasına, onu öz yanına aparmağını yalvarırdı. Amma hər səhər ayıldğında arzusunun yerinə yetmədiyini anlayırdı. Dövlətli, şanlı bir ailədən idilər, amma nə bir libası nə də təhsili yox idi. Nə ozumağı, nə yazmağı bilmirdi.
-Marqaret xala mən ölmək istəyirəm...
-Sus! Dəcəl. Bir də səndən bu sozu eşitməyim, yoxsa səni daha dindirməyəcəyəm.
Qəflətən mətbəxn qapısı çırpılır, içəriyə yaralı bir adam daxil olur. Tab gətirməyərək yerə yıxılır.
-Roland oğlum bu nə haldır? Nə olub oğlum?
-Lankasterlər... Ceyms Lankaster, o gözlənilmədən hücum etdi, ordumuz tab gətirə bilmirdi, Cozefə deyin, onlar yaxınlaşırlar.. yaxınlaşırlar.
-O öldü Marqaret xala.. O, öldü...
-Özünə gəl qızım, həyəcanlanmaq vaxtı deyil, öz otağına get, ordan çıxma. Mən qardaşınla danışmalıyam...
-O.. o...
-Get dedim...
Cavab vermədən mətbəxi tərk edərək yuxarıya, öz otağına qalxdı. Heç vaxt belə dəhşətli bir mənzərə, ölüm halını görməmişdi.
-Demək ki, anamda son nəfəsini belə dərmişdi....
Birden qapi shiddetle doyulmeye bashlandi. Titrəyərək qapıya yaxınlaşıb, qulağımı dirədim. Qapının arxasından qəribə səslər eşidilirdi.
-Elizabet arxa qapını açıb qaç.. Qaç Elizabet.. canını qurtar...
-Yox Marqaret xala, səni tək qoymayacam.
-Mən tək deyiləm, biz qulluqçularla kəndə qaçırıq, qapını açma, arxa qapıdan çıx get, səni yolda tapacam... Get, gec olmadan qaç, ordu yaxınlaşır.
Arxa qapını açaraq özüm də hara getdiyimi bilmədən, dayanmadan qaçıram. Başqa qızlar kimi at çapmağı bacarsaydım indi belə olmazdı. Amma işə yaramazın biriyəm...


Həmin vaxt qala ətrafında...

-Ceyms