ə insanlarda böyük bir hüzn hakim... Boş torpaqlar əhənglənmiş toplu məzarlarla dolu... Evini, anasını, özünü itirmiş insanlar... İnsanların dilində tək söz: "zəlzələ"...

Mənim əlimdə, sənin ən çox sevdiyin çiçək, bir qırmızı güllə sənin məzarının başındayam. Nə sən varsan yanımda, nə də əllərin ovuclarımda... Sən getdin, geridə hüzn... Sən getdin, geridə mən, xəyallarımız… Və sən getdin, geridə dolu dolu yaşanmış üç ay…

İndi o əllər, " Buraxma özünü. Unudar, yeni bir yuvayla yenə xoşbəxt olarsan deyirlər." Əsla!.. Sən mənə o çətin dəqiqələrdə nə demişdin? Biz səninlə bizdən kənarlara sevdalanmışdıq. İndi sənin məzarının başındayam və səninləyəm. Bu bizə yetər... Ey mənim uzaqlardakı yoldaşım, mənə "unudarsan" deyənlərə yalnız ağrılı bir təbəssümlə baxıram... Biz səninlə səndən və məndən öteleri axtardıq. Sən tapdın axtardığını.. Mən isə yoldayam hələ.. İmtahanın bu ən çətin sualında səbr diləyirəm Rəbbimdən. Nə olar, səni sevdiyimi, hər an dua etdiyimi və sənə qovuşacağım günü şəfəq sayar kimi gözlədiyimi bil. Vəkillərin ən gözəlinə əmanət