m yazmağa. Yazdım, yazdım gizlədim. Dönə-dönə gizlincə oxuyaraq sonra yandırardım yazdıqlarımı...
Babamın eşqinə, on yeddi yaşımda, ilk kitabımı nəşr etdirdim. Sonra anamın təkidi ilə mənim sadəcə formal olaraq gördüyüm (diplom lazımlıdır) universitetə sənədlərimi verdim və qəbul olundum. Amma kimlər nə qədər çalışdısa da, mən aktyorluq təhsilindən başqa heç bir təhsilə razı olmadım. Nə hüquqşunas, nə də diplomat... yalnız aktyor...
Nə üçün?
- Stanslavskinin bir kitabını oxumuşdum. O kitabda, aktyorun səhnədə obrazı yaşama prosesi məni çox düşündürmüşdü, bu bir növ çevrilmə idi. Mən də çevrilmək istəyirdim...
2003 cü ildə babam sonuncu dəfə adımı çəkib dünyasını dəyişdi (deyilənə görə babamın son sözü mənim adım olub). Babamın ölmünü məndən 3 gün gizlədə bildilər... İlk dəfə içdən ağlamaqla və eyni zamanda babamın pencərədən otağıma girməsini xatırlayaraq acı-acı gülməklə onda tanış oldum... 2 aprel, 2003 cü il...(2007 ci ildə, babamın ölümünün dördüncü il dönümündə, yenə onun eşqinə 2 ci kitabımı nəşr etdirdim)
2005 ci ildə, bir qız sevdim, amma yenə məcnun olmadım. Sonra 2007 ci ildə həmin qızla nişanlandım və 2009 cu ildə ailə qurdum.
Sonrasını kimsəyə məlum etmək istəmirəm, bilməsəniz yaxşı olar...Amma bir şeylə müjdələyim sizləri, - 2010 cu ildən etibarən məni ayaqüstə tutan sütunun dibindəki ilanı yuxusundan edən kədərimin sayəsində məcnun oldum...
Adamı yoxluq məcnun edər...

Bilirsiz bu yazını niyə yazdım? - harda olduğumu və özümü xatırlamaq üçün...
Taleh