ki, beynində fırlanan xəyalların qəhrəmanı bu an onu tapa və ağappaq, şana barmaqları ilə saçlarını üzündən çəkə, ona kölgəlik yarada, su verə bilər.
Özünə gəlib gözlərini açanda başı Sərapın dizləri üstündə idi. Başları üstündə açıq səma deyil, gəcavənin alabəzək pərdəsi var idi. Sərap alnını, üzünü soyuq su ilə isladaraq onu huşa gətirməyə çalışırdı.
Taqəti olmasa da, gözlərini açanda ilk etdiyi hərəkət Sərapın dizləri üstündən çəkilmək cəhdi oldu, amma qüvvəsi qalmamışdı. Gözləri qarşısında yenə huşnu itirməzdən əvvəlki mənzərə canlandı və anladı ki, artıq müqavimət göstərməyə qadir deyil.
Gəcavədə olsalar da, hava səhraya xas olmayac aq dərəcədə sərin idi. O da bunu hiss edib nə baş verdiyini anlamaq üçün səmaya boylandı və heyrətdən içini çəkdi. Gündüz məşəlinin şölə saçmalı olduğu yerdə qızılı halədən başqa heç nə yox idi. Sanki gözəgörünməz bir əl günəşin mərkəzini kəsib götürmüş, təkcə kənarlarını saxlamışdı. Səmada aydın gecələrdə olduğu kimi ulduzlar işıq saçırdı. Ala-qaranlıqda günəşin silueti çox əsrarəngiz görünürdü.
O, çevrilib heyrətlə Sərapa baxdı. Sərap uzun saçlarını geri edərək kədərlə gülümsədi.
- Səhrada günəşin hakimiyyəti mənin hakimiyyətimlə birgə bitdi, nurum.
O,küskün halda gözlərini onun üzündən çəkdi, elə onda şana barmaqlar yenidən onun saçlarını oxşamağa başladı və pıçıltı ilə deyildiyindən güclə eşidilən sözlər səsləndi.
- Məni bağışla, əgər bağışlaya bilərsənsə - bu yerdə onun qulaqlarını oxşayan səs titrədi və kəsildi. Bədənini gücdən salmış əzabları olmasaydı, durar, Sərapı qolları arasına alar, ona hər şeyi bağışlaya biləcəyini söyləyərdi. Amma heç nə etmədi. Ən azından ona görə ki, bir açıqlama eşitməyə ehtiyacı var idi. Sanki onun bu istəyini hiss edibmiş kimi Sərap ağır-ağır sözə başladı
- Bilirəm, mənim hər şeyi izah etməyimi gözləyirsən. Xahiş edirəm, eşidəcəklərini cəfəngiyyat hesab etmə. Əslində bu qədim bir səhra əfsanəsidir – Sərap dərindən köks ötürüb fasilə verdi, sanki olan-qalan qüvvəsini toplamaq istəyirdi.