. O da diqqət kəsildi.
- Qədim zamanlarda səhrada yalnız səmum yellərinin hökmran olduğu dövrlərdə, hələ insanlar yox ikən insanları aldadıb bir yerdən başqa yerə çəkib aparan ilğımlar da yox idi. Hamı inanır ki, ilğımı günəş şüaları yaradır, amma haqlı deyillər. Əslində ilğım boşa çıxan, həyata keçməsini istədiyiniz xəyallardır ki, günəş onlara cəlbedici, canlı görünən parlaqlıq verir. Insanlar səhranı fəth etməyə çalışdıqca o da onlardan etdikləri acımasızlıqların, sevgisizliklərin qisasını almaqçün onları öz ilğımları ilə ölümçün ağuşuna çəkirdi. Bu düzən belə qoyulmuşdu və belə də olacaqdı. Ilğımın cəlbedici olması, insanları özünə çəkməsiyçün ona qadın füsunkarlığı lazımdır. Elə burdan da mən yaranmışam. Əslində mən boşa çıxan ümidlərin, mümkün olmaz arzuların, ərişilməz xəyalların timsalıyam. Qarşılaşdığın adam isə qoca səhranın özü idi. Sən hamı ilə birlikdə qara ölümün əlində çırpınırkən həmişə bir aldanış olan mən reallığa qovuşdum və səni xilas etdim. Eynən indiki kimi. Günəşin bu sirli tutuluşu yalnız mənim sənə - mənim reallığıma daha böyük tutqu ilə sarılmama, ayrılmaq istəməmə gərək idi. Mən bir aldanış, günəş şüaları altında parlayan bir xəyal ikən Sərap adını daşıyan, sənin olan bir qadına çevrildim. Indi səndən soruşuram. Məni mən olaraq qəbul edərsənmi?
O, sadəcə vurğun gözləri ilə Sərapa baxdı və ağappaq əlləri dodaqlarına yaxınlaşdırdı
Tutqun günəş və parlaq ulduzların şöləsi altındakı bir səhra gündüzündə bu, qırılmaz bir and demək