yox idi. Məni iki gün gözləmiş mən gəlməyincə də öz istəyiylə xəstəxanadan ayrılmış.

Bir ay boyunca evə bağlandım. Kimsəylə danışmırdım yemək belə yemirdim. Bir yoldaşım onu ​​yolda görmüş otaq mənim ev ünvanımı almış. Bir gün o, əllərində çiçəklərlə evimizin önünə gəldi. Anamı aldadıb bir həftə birlikdə tətilə çıxdıq. Artıq onundu. Bütün ürəyimlə və bədənimlə ...

Ailəm çox təəssüf ki qərarından imtina etmirdi və onu istəmirdi. İndi o yanımda yoxdur. Ailəm məni Antalya 'ya göndərdi. O da İstanbul 'da. Bura gəlməsi qeyri-mümkün. Üçüncü ilimizdəyik və 4 aydır ayrıyıq. Xəbərini yoldaşlarımdan götürürəm. Yenə xəstəxanaya düşməsindən qorxuram. Nə edəcəyimi bilmirəm. Amma bildiyim tək şey var. Onu çox sevirəm