qapını
Səlim açacaq. Lakin qapını təzəcə
dörd yaşı tamam olmuş kiçik
oğlum Xalid açdı. Onu qucağıma
alıb bağrıma basdım. O isə sevinib
qışqırırdı: “Ata! Ata!”. Evə daxil
olarkən, bilmirəm nədənsə, ürəyim
sıxıldı, mən də “Əuzubilləh”
kəlməsini işlətdim. Sonra həyat
yoldaşıma yaxınlaşdım və gördüm
ki, onun sifəti dəyişilib. Sanki
üzündən təbəssüm və sevinci
siliblər. Soruşdum, “sənə nə
olub?”. “Heç nə”, - cavabını verdi.
Anidən Səlim yadıma düşdü və
dedim: “Səlim hanı?” Xalid
sözümü kəsib dedi: “Səlim Allaha
qovuşub”.
Yoldaşım elə hönkürdü ki, ayaqları
titrədi. Onun qollarından tutub
kresloya otuzdurdum.
Sonradan bildim ki, gəlməyimə iki
həftə qalmış Səlim bərk xəstələnib.
Qızdırması olduğundan həyat
yoldaşım onu xəstəxanaya aparıb.
Güclü qızdırma və titrəmə ruhu
bədənindən ayrılmayanacan ona
əziyyət verib.
Əgər dünya sənə dar gəlirsə, yolun
daralırsa, ürəyin sıxılırsa və
ümidsizlik ümidi üstələyirsə, bircə
bu kəlmədən başqa heç nə
işlətmək