İki il əvvəl evlənmişdilər. Oğlan
ədəbiyyatı və şeiri çox sevirdi. Yazılarını
və şeirlərini internet səhifələrinə,
qəzetlərə gündərirdi. Lakin, hələki
yazıları oxucular tərəfindən yetərincə
sevilmirdi. Bundan əlavə oğlan çox gözəl fotoqrafdır. Öz toy gününün
şəkillərinin əksəriyyətini də özü
çəkmişdir. Ədəbiyyata və şeirə olan
sevgisindən fotoqraf sənətini 1 yana
atmışdır. Yoldaşını çox sevirdi və bu
sevgi qarşılıqlı idi. Amma qız bir az səbirsiz və küsəyən idi. Kiçik şeylər
üstündə dava salar yoldaşı ilə günlərlə
danışmazdı. Oğlan daha səbirli və
həmişə barışdırıcı olmağa çalışardı. Bu
gün qız yenə yoldaşının sevmədiyi bir
işi gürməsini istəyirdi. Qız: "3 gün sonra rəfiqəmin toyudur.
Məndən şəkilləri sənin çəkməyin üçün
xahiş ediblər. Üstəlik artıqlaması ilə pul
ödəyəcəklər."
Oğlan: "Bu günlərdə vaxtım yoxdur."
Qız: "Off.... Yenə vaxtın yoxdur. Bu roman yazmaq işini bir yana qoy.
Onsuzda onun üçün çox vaxtın olacaq.
İstəyirəm ki, rəfiqəmin toy şəkillərini
sən çəkəsən."
Oğlan: "Xeyr!"
Qız: "Nə olar ki, sadəcə 1 gün." Oğlan: "Dedim ki, yox!"
Qız: "3 gün içində ya mənim təklifimi
qəbul edəcəksən ya da hər şeyə son
qoymalıyıq deyib otaqdan çıxdı."
Son iki gün qız yoldaşı ilə danışmır,
onun suallarını cavabsız qoyur, hətta onunla 1 otaqda belə oturmurdu.
Və 3-cü gecə...
Oğlan: "Danışmalıyıq."
Qız: "Əgər toy haqqında
danışacaqsansa qulaq asaram."
Oglan: "Xeyr, amma çox mühüm bir söhbətdir."
Qız yenə cavab vermir.
Oğlan: "Bir qızla tanış olmuşam. Məni
çox sevir. Çox xoş xasiyyəti var.
İstəmədiyim şeyleri mənə məcbur
etdirmir. Həmdə mənim yazılarımı dəstəkləyir və bir gün məşhur 1 yazıçı
olmağıma inanır."
Qız yoldaşının sözlərindən çaş-baş
qalmışdır. Göz yaşlarını gizlətməyə
çalışsada iki damla yaş yanağına düşdü.
Oğlan əlini pijamasının döş cibinə ataraq davam etdi: "Şəkilini çəkmişəm.
Baxmaq istəyirsən?"
Qız yaşla dolmuş tərs baxıslarını oğlana
yağdıraraq:
"İstəmirəm! Lazım deyil!" dedi. Oğlan işığı söndürüb yatağına