e ayril:aqlari yaxwidi. Seadet genc, gozel qadindi. Istediyi adama ere gede biler. Dogrudu, evveller Muradi unutmaq onun ucun cetin olacaq. Lakin sonra... Bir de axi ne etmeli, bawqa care yoxdu.
Dehwetli bir sevinc qelbimi burudu. " Onlar ayrilarlar. Aradan bir muddet kecer, kohne yaralar sagalar. Sonra biz evlenerik. Men pervane olub onun bawina dolanaram. Soyudlu arxin altinda dinc heyat qurariq. Gorunur, tale ozu meni bura getirib cixarmiwdi. Ah Muard! Menim ezizim, senin qadinin olmaq, her gun senin koyneklerini yuyub-utulemek, seher tezden durub sene cay-corek hazirlamaq, nahar vaxti stolun ustunu duzeldib yolunu gozlemek o qeder boyuk seadetdir ki, sevincimden az qalir nefesim tutulsun "
Ve men oturub ona bele bir mektub