deyildim amma yənə də yazdım. O aralar internetə günlərlə, bəzən həftələrlə baş çəkmirdim. Bir gün cavab yazdığını gördüm, sevindim. Daha bir məktub yazdım və sonra daha bir məktub . Heç bir məktubum cavabsız qalmırdı…
Özümün istifadə edə biləcəyim şəxsi kompyuterim olduqdan sonra, nəinki, məktub, chat vasitəsi ilə də söhbət edirdik, bəzən saatlarla. Telefonu yox idi, amma universitetə qebul olduqdan sonra mütləq alacağını söyləyirdi. Belə də oldu qəbul olundu və 1 neçə heftə sonra mənə nömrəsini verdi. Ona hislərim tamamilə dostyana idi. Onun da mənə həmçınin. Bir gün onu sevəcəyim ağlıma belə gətirmirdim. Münasibətimiz yaxşı idi. Hər gün olmasa da 1,2 həftədən 1 bir-birimizi yada salırdıq. Mən 2 ci kursda oxuduğum üçün onun hal-hazırda keçdiyi fənnləri keçib qurtarmışdım. Bir gün ona dəftərlərimin mənə lazım olmadığını, amma sənə kömək edə biləcəyimi dedim. Əvvəl istəmədiyini desə də nəhayət dəftəri götürmək qərarına gəldi. Görüşdük.
Onu uzun zamandan bəri görmürdüm. Əvvəlkindən daha gözəl və şirin idi.
Bir neçə gün beləcə ötdü. Onu əvvəl ki, vaxtlardan daha çox düşündüyümü hiss etdim . Daha çox əlaqə saxlamağa çalışırdım. Gecə qaranlığı gözləri və ay üzü fikrimdən çıxmırdı. Sanki, onu ilk dəfə həmin günü görmüşdüm. Ona vurulduğumu bilirdim artıq. Zaman keçdikcə bunu mesajlarım da istər-istəməz büruzə verirdim, onu şübhələndirirdim. Amma heç vaxt bunu ona deməyi düşünmürdüm çünki, mənə dost kimi baxırdı ve bunda çox qətiyyətli idi. Bir axşam çox israr etdi. İstəməyərəkdən deməyə məcbur oldum. Həyatımda ilk dəfə bir qıza açıq-aşkar onu sevdiyimi söyləyirdim.Çox vaxt ilk sevgi uğursuz olur məsəli bu dəfə mənə aid idi deyəsən. Məni yalnız dost kimi gördüyünü deyirdi. Həer gün ona yazırdım, o da məni cavabsız qoymurdu və hər dəfəsin də bu sevgi söhbətini bağlamağımı xahiş edirdi. Heç kimin sevgisinə ehtiyacı olmadığını,sevgi hissinin ona yad olduğunu və heç bir oğlanı sevə bilməyəcəyini deyirdi. Ümid vermək istəməsə də bəzi mesajların da cüzi də olsa ümid var