ş ayələrin oxunmasını gözləyirdi.Axı, Muhəmməd(s) həmişə bu halətdən sonra Cəbrayılın ona oxuduğu ayələri camaata oxuyardı və camaat da səbirsizliklə ayələrin oxunmasını gözləyirdi, həmin ayələri səadət qaynağı və ruh qidası sayardılar.Xeyli adam ancaq bu bir neçə cümləsini eşitdikdən sonra onun qarşısında təslim olmuşdu.Bu ayələr, ilk günlər və sonrakı günlərdə Muhəmmədin(s) yeganə silahı olmuşdur.
Amma qeyd etdiyimiz gün Muhəmməd(s), vəhy halından sonra bir söz demədi.Bu sükut qəm-kədərli bir sükut idi.
Yazıldığına görə bu,Muhəmməd(s) üçün çox ağır idi.
Muhəmmədin(s) həyatının səmasında dan ulduzu kimi parlayan ,besətin ilk günündə peyğəmbərliyin şüalarını Muhəmmədin(s) üzündə sezən və ona iman gətirən,gözəl və zəngin elçiləri rədd edərək bir yetimə ərə gedən Xədicədən uzaq qalmaq Muhəmməd(s) üçün çox çətin idi.Amma əmri yerinə yetirməkdən başqa bir yol yoxdur.Muhəmməd(s) , Xədicədən uzaq qalmağa dair səmavi əmri yerinə yetirməyə qərar verdi.
Hicranın qaranlıq günləri bir-birini əvəz edirdi.Xədicənin evində həmişəki şən əhval-ruhiyyədən xəbər yox idi.Tər cücərtilərin açılmasına bənzəyən o sehrli gülüşlər, artıq, Xədicənin dodaqlarında görünməyirdi.Gecə qaranlığı hər yerə çökdükdən sonra Xədicə də öz yarı qaranlıq otağında öz Allahı ilə dərdləşirdi və göz yaşları gül üstünə qonan jalə kimi yanaqlarından süzülərək ətəyinə tökülürdü. “Muhəmmədi(s) unutmaq o qədər də asan deyil, o da bu tezliyə məndən əl çəkib evin səfalı yuvasını unudacaq adam deyildir.Hökmən bir sirr vardır, onunla Allahının arasında olan və kimsənin xəbəri olmayan sirrlərdən.”
Həmin günlərdən birində Peyğəmbərin(s) yaxın yoldaşı Əmmari Yasər qapıya gəlib Muhəmməddən(s) bir məktub gətirdi.Həmin məktubun məzmunu belə idi: “Xədicə, mənim səndən uzaqlığımın səbəbi kin və ya tənəffür deyildir.Bu uzaq durma Allahın tərəfindən mənə əmr edilmişdir.Öz haqqında ancaq yaxşı şeyləri güman elə.Çünki ,Allah səninlə fəxr edir.Gecələr evin qapısını bağla və öz yatağında yat.Mən də Əsəd qızı Fatimənin