i idilər.
Nəhayət Allah bu sirri açdı və belə müraciət etdi: “ Ey Muhəmməd! Allahın iradəsinə görə bu gecə sənin belindən pak bir uşaq yaranacaqdır ki, insanlığın ən parlaq nümunəsi olacaqdır.”
Öncə Fatimə(ə) və sonra onun bətnindən hər biri bir ulduz kimi işıq saçan və saçdıqları işıq ilə insanlığı işıqlandıran uşaqlar doğulacaqdır.Allah belə istəmişdi ki, Peyğəmbərin (s) o gecə yediyi iftar cənnətin pak xörəklərindən olsun.Ancaq belə bir xörək Fatimə(s) kimi bir şəxsiyyətin təşəkkül qaynağı ola bilər.
Peyğəmbər (s) Allahın əmri ilə qırx gün ayrılıqdan sonra Xədicənin evinə yollandı.
O, gecənin qaranlığında, Məkkənin düz olmayan,dalanlı küçələrində addımlarkən öz qarşısında iki üfüq görürdü; biri keçmiş, digəri isə gələcəyin üfüqü.Biri məhdud və qısa ,digəri geniş və uzunmüddətli; biri kədərləndirici ,digəri sevindirici; biri qırx gün ayrılıq ilə əlaqədar, digəri Xədicənin bətnindən doğan və dünyaya rəhbərlik edən gələcək nəsillərlə əlaqədar.Bu iki üfüq Muhəmmədi özünə məşğul etmişdi.Bacardığı qədər böyük addımlar atırdı ki, daha tez bu narahatedici hicrana son qoysun.O, Məkkənin dar küçələrindən keçirdi, dünyanın gələcək rəhbərliyini öz öhdələrinə alacaq, bəşəriyyətin azmış karvanının düzgün yola gətirəcək rəhbərlərin təməlini qoymaq üçün gedirdi. O, səmavi ayələrlə insanlara gözəl dərslər vermişdi və həmin dərslərin sayəsində insanların həyat tərzini dəyişmişdi və cəmiyyətdə böyük bir inqilab yaratmışdı.O, həmin böyük inqilabın sayəsində pislikləri məhv etmiş və insanları yalançı zəncirlərdən qurtarmışdı, qız öldürməyə son qoymuşdu, yersiz qulluqların zəncirini qırmışdı.İndi isə bu inqilab, bir sıra keşikçilərə möhtacdır ki, ölümündən sonra onun yolunu davam etdirib ,inqilabı daha da genişləndirsinlər.Bu keşikçilərin birincisi islamın böyük xanımı və əziz Peyğəmbər(s)-ın qızı Fatimeyi əthər (s.a) olacaqdı...
Həsən(ə) və Hüseyn(ə) onun qucağındə bəslənməli idilər və ancaq onun pak ətəyi Hüseyn(ə) kimi böyük şəxsiyyətin bəsləniş beşiyi ola bilərdi;