, doğmağın müqəddiməsi olan sancı idi bu. Xədicə indiyədək Peyğəmbər üçün altı uşaq doğmuşdu; dörd qız və iki oğlan: Qasım,Əbdullah,Tahirə ,Zeynəb ,Ruqəyyə və Amənə.
İndi isə yeddinci uşağı doğmaq üzrə idi.O gözləyirdi ki, əvvəllər olduğu kimi şəhərin xanımları yanına gəlib kömək etsinlər.Amma Məkkənin ali şurası sayılan Darəlnədvədə belə qərar çıxarılmışdı ki, qadınlar Peyğəmbər(s)-in evinə getməsinlər.
Xədicə yalnızlıqla sancıya dözürdü, ruhu qəm-kədər içərisində idi və Allahı ilə dərdləşirdi.Yavaş-yavaş ağrının çoxalmasına görə ürəyi keçdi.Yeddinci uşaq dünyaya göz açdı;qız idi
Adını Fatimə(ə) qoydular.

****
Peyğəmbər(s), Fatiməni(ə) çox sevirdi.Bu sevgi , bir atanın uşağına bəslədiyi sevgidən daha çox idi.O zamanlar qız uşağı utanc səbəbi idi, biabırçılıq və günah idi.
“Qızlarının doğum xəbərini eşidəndə rəngləri dəyişirdi, qəzəblənirdilər ,üzləri qaralırdı, göyərirdi” və nəhayət uşağı diri-diri quylayırdılar.
Fatimə (ə), belə bir şəraitdə dünyaya gəldi və çox əzizləndi.Peyğəmbər(s), onun məqamını ucaldırdı və onun haqqında belə buyurmuşdu: “Fatimə mənim canımdan bir parçadı”.
Allah ,onu Qurani –Kərimdə “Kovsər” təbiri ilə andı.
“Ey peyğəmbər, biz sənə “Kovsər” (uşaq, Fatimə) əta etdik”; dunyanı sənin uşaqlarınla dolduracaq Fatiməni(ə).İslamın Allahı, Fatimə(ə) ilə qadına əzəmət və böyüklük bağışləməq və insanlıq hüququnu bərpa etmək istəyirdi;islamın məktəbinin qadın haqqında ruhunu bəyan etmək istəyirdi.Qadın o günə qədər həyat, mülkiyyət, irs və ər seçmək haqqına malik deyildi.Əslində qadını insan saymırdılar.Qadını əmtəə kimi alıb-satır,heyvan kimi dəyişirdilər.
Fatimə(ə) dünyaya gəldi və peyğəmbər (s) ona köksündə yer verdi,ehtiramladı.Sonralar Fatimə (ə), hər vaxt Peyğəmbərin(s) görüşünə gedirdi,Peyğəmbər (s) ona “Mərhəba” deyərdi və Mühəddis Qominin rəvayətinə görə əllərini öpərdi.Peyğəmbər(s) ,beləliklə, Fatimənin(ə) dəyərini və şəxsiyyətini göstərmək və o dövrün cahil adamlarının