ə  də. Bəs burda hazırlaşacaq? Deyəsən bura idman zalıdır axı. Rauf ötəri gülümsündü: −Səhv etmirsiz. Burda fərdi də, qrupla da karate və kinqboks dərsləri keçirəm. Eldar hörmətlə onu başdan-ayağa süzdü: −Afərin, hərtərəflisiniz. Bu vaxt bayaqdan bəri onların söhbətinə sakitcə qulaq asan Maya düyünlənmiş qaşlarının altından baxan qəşəng gözlərini süzdürdü: −Bəs elə yüksək balla qəbul olub oxumusunuz, indi niyə işləmirsiniz? Yeri gəlmişkən, nə üzrə oxumusunuz? Rauf  qıza tərəf  baxdı. “Qəşəngdir” - düşündü, amma bu ona zərrəcə  təsir etmirdi. Maya da onun üçün yüzlərcə adi adamdan biri idi.  Ciddiliklə: −Məgər bu iş deyil? – dedi və azacıq seziləcək gülüşlə gülümsədi.  Mayanı cavab qane etməmişdi deyəsən. Qaşlarını çatıb, uşaq kimi dodaqlarını yığdı: −İşdir, amma... Ona baxan Raufu gülmək tutdu. Qız inadkar uşaqlara bənzəyirdi. Üstəlik yeni müəllimini elə  qəribə maraqla süzürdü ki, sanki başqa planetdən gəlib. Rauf qapıya doğru addımlaya-adımlaya söhbəti yekunlaşdırdı: −Mən burda olanda bura gələcək, evdə olanda da evə. Narahat olmayın,  şagirdimə görə  məsuliyyəti öz boynuma götürürəm. Mənim dərsimdə olan müddətdə ona özüm cavabdehəm. Çalışqan və diqqətli olsa dərsi də tez qavrayacaq. İndi 50/50-yə çalışacağıq.      Nə isə xatırladı: −Bir də nömrələrinizi yazıb qoyun. İlk dərs günü üçün özüm xəbər verəcəm. Maya tələsik çantadan qələm-kağız çıxardı: −Bəs hansı kitablar lazım olacaq? Rauf başını buladı: −Dəftər-qələm gətirin, kifayətdir. Lazım olan dərslik özümdə var.  Eldar və Müzəffər otaqdan birinci çıxdılar. Maya müəlliminə yol vermək istəsə də, Rauf astaca çəkilib onu irəli verdi. Qapıdan çıxanda Eldar dönüb əl tutuşdu: −Müzəffərə görə sizə inamım vardı. Tanışlıqdan sonra bir az artdı. Uğur olsun! Rauf da bir-bir hamısı ilə əl tutdu. Maya dönüb bu ciddi və qaşqabaqlı müəlliminin gözlərinə baxmaq istədisə  də, artıq o içəri qayıtmışdı... * * * Yığcam, kvadratşəkilli otağın içərisində  ağ  və mavi rənglərin vəhdəti yaranmışdı. Bu onun  ən sevimli rəngləri idi.