idi. −Hm, bəs həbs edilən şəxslə  mərhumun nə əlaqəsi var idi? Onların nə düşmənçilikləri olub ki? −Heç nə! – qonaq əsəbi halda əlini yellədi. - Heç bir düşmənçilik,filan yox idi. Anlaşılmazlıq olmuşdu. Həmin adam satış üçün avtomobillər almışdı bizdən. Qiymətdə anlaşılmazlıq olmuşdu. Nə bilim, məsələ pulu ödəməyə çatanda başlayıb ki, əvvəl başqa qiymət danışmışdınız. Nəysə, kəsib məbləğin qalanını. Elçin də çox qəzəblənib ki, kişinin sözü bir olar. Avtomobilləri apardığın kimi də qaytar gətir. Gətirib qaytaranda yenə mübahisə düşüb. – qonaq fikirli-fikirli başını buladı. - Amma inanmıram ki, onu öldürmək dərəcəsinə çatsın. Buna heç vaxt inanmaram. O da adını-sanını qoruyan adamdır. Hətta bunu eləmək istəsəydi, başqa adama elətdirərdi.  Şübhələrim düzdürsə, deməli o da günahsız yerə həbsdə yatır. −Hansı şübhələr? – Rauf maraqlandı. −Elçini həmin adamın öldürməməsi. Burda nəsə başqa iş var. Məntiqi uyğunluq yoxdu. Vallah ürəyim deyir ki, hər şey başqa cürdür. Rauf kresloya söykəndi: −Bəs özünüzün şübhələndiyiniz kimsə var? Axı qardaş, dost olmusunuz...     İlqar əsəbi halda başını geriyə atdı: −Elə ən pisi də odur ki, onun düşməninin kim ola biləcəyi heç ağlıma da gəlmir. Heç kəsə pisliyi dəyməmişdi. Heç kəsin çörəyini almamışdı, incitməmişdi. Rauf əl çəkmək istəmədi: −Bəs heç olmayıb ki, kiminləsə anlaşılmazlıq, ya da başqa belə nəsə olsun? Məsələn, razılığa gəlməmək kimi. Ya da bəlkə elə şəxsi məsələ olub ki, hətta sizə  də deməyib? Ola bilməzdimi? ***İlqar azacıq düşünüb, alnını ovuşdurdu. Yaraşıqlı qamətini düzəldib, tutqun halda dedi: −Bu istisna deyil. Çünki, Elçin mənimlə nə qədər yaxın olsa da, ümumilikdə qapalı adam idi. Bir problemi də olanda çalışardı özü həll eləsin, heç kəsi narahat eləməsin. Elə məni də bu narahat edir. Heç cür ağlım kəsmir. Əgər kiminləsə düşmənçiliyi olubsa da, bunu mənə deməyib. Desəydi  ən birinci həmin adamı axtarardım da. Rauf stola dirsəkləndi: −Bəs həbs olunan şəxslə mübahisəsi olduğunu kim demişdi? −Bu çox sadə olub.