Bir gun agsacli mudrik qocanin yanina
gozu yawli genc bir qiz gelir:
-Ne edim mene meslehet verin? Men
hemiwe hamiya komek etmeye hec
kimi incitmemeye caliwiram. Insanlara
qarwi cox xeyirxaham. Bu qeder semimi ve mehriban olmagima
baxmayaraq, hormet ve minnetdarliq
evezine cox vaxt qelbimi qirir, meni
incidirler. Menim gunahim yoxdur, bu
edaletsizlikdir. Agladacaq qeder
agrilidir. Mudrik qoca gozel qiza baxdi ve
gulumsedi:
-Cilpaq soyun ve weherin kucelerini ele
gez.
-Deli olmusunuz? Ele halda Allah bilir
bawima ne oyun geler. Bele olduqda agsaqqal qapini acdi, bir
guzgu getirdi, qizin onune qoydu.
-Bax gorursen, insanlarin qarwisina
cilpaq cixmaq istemirsen. Niye cilpaq
qelbinle yer uzunde gezirsen? Senin
qelbin bu qapi kimi aciqdir, hami ora serbest daxil olur. Senin qelbin guzgu
kimi eks etdirir. Senin xeyirxahliginda
oz pis emellerinin eksini gorenler seni
alcatmaga, incitmeye, lekelemeye
caliwirlar. Her adamin cesareti catmir
etiraf etsin ki, kimse ondan yaxwidir. Deyiwmeyi bacarmayan bele adamlar
duwmencilik etmeye ustunluk verir.
-Bes men ne edim?
-Gedek men sene oz bagimi gosterim.
Nece illerdir ki, men bu baga qulluq
edirem. Hele bir defe de olsun onun qonce acmaga bawladigi ani
gormemiwem. Halbuki, her gun onlarin
gozelliyinden ve etrinden zovq aliram.
Sen de cicek kimi ol. Insanlarin
qarwisinda ureyini telesmeden hiss
etdirmeden ac. Diqqet et ki, kim sene dost olmaga layiqdir, kim cicek sulayan
kimi senin xeyirxahligina tekan verir,
kim ise lecekleri qoparir, ayaq altinda
ezir. Heyatin dozulmez olmamasi ucun iki
weye aliwmaq lazimdir: zamanin
vurdugu yaralara ve adamlarin
edaletsizliyine