n çirkin
rəftarınam, sənin napak və xəbis
rəyinəm”. Sonra onun ruhu alınar və
cəhənnəmdəki yerinə qoyular. Bu
zaman davamlı olaraq cəhənnəmdən
zəhərli alovun küləyi cəsədinə əsər. O,
Qiyamətə qədər onun dərd və yanğısını
hiss edər”. Əllamə Seyyid Muhəmmədhüseyn
Hüseyni "Məadşünaslıq” kitabında yazır:
"Doktor Hüseyn Ehsan adında bir
dostum var idi. Qışın altı ayını Kərbəlaya
gedər və orada həkimlik edərdi.
Yoxsullardan pul almazdı. Çox səfalı və xeyir düşüncəli bir insan idi. O, nəql
edir: "Ziyarət üçün Kazımeynə (ə)
getmişdim. Dəclənin sahilində gördüm
ki, maşında cənazə gətirdilər. Onu
düşürdüb çiyinlərinə aldılar. Onu İmam
Kazım (ə) və İmam Muhəmməd Təqinin (ə) hərəminə tərəf apardılar. Mən
ziyarətə gəldiyim üçün onlarla bir yerdə
hərəmə daxil oldum. Birdən gördüm ki,
qəbirin üstündə qara və qorxulu bir it
əyləmişdir. Çox təəccüb etdim. Öz-
özümə dedim ki, bu it niyə cənazənin üstündə gedir ki? Ancaq bilmirdim ki,
bu it onun bərzəx bədinidir.... Yaxınımda olanlardan soruşdum:
- "Cənazənin üstündə nə var?” Dedilər:
-"Heç nə yoxdur. Həmin parçadır ki,
üstünü örtüblər”.
Bu zaman başa düşdüm ki, mənim
gördüyüm həmin qara it - o insanın bərzəx aləmindəki misali bədənidir.
Cənazəni hərəmə gətirdilər. İçəri girən
zaman gördüm ki, o it aşağı düşdü və
hərəmin bayırında dayandı. O cənazəni
təvaf etdilər və geri qayıdan zaman
həmin it yenə cənazənin üstünə tullandı və onun üstündə getməyə başladı”
Onun sahibi çox günahkar bir insan idi.
Doktor Ehsan səfalı batinə malik olduğu
üçün onun bərzəxdəki simasını
görmüşdü”. Beləliklə, deyə bilərik ki, əgər öləndən
sonra yaxşı aqibət istəyiriksə, gərək bu
dünyada rəftar və əməlimnizə nəzarət
edək. Heç bir zaman İlahi əzaba düçar
olmayaq, çünki bizi dəhşətli