Xəyanət qoxusu (VII hissə)

−Gördün, yadında da qaldı.
Maya başını buladı: −Burda nə var ki? İkisi də bir müddət susdular. Zarafata salsalar da, özlərindən neçə dəfə böyük bu oğlanlarla qarşıdurma ikisini də qorxutmuşdu. Əfsanə zəif səslə dilləndi: −Eşitdin nə dedi? Maya qaşqabağını tökdü: −Desin də. Eləsi daha “bağışla” deməyəcək ki. Əfsanə yenə geriyə baxıb döndü: −Bəlkə zəng eləyib olanları Eldar dayıya deyək? Maya etiraz etdi: −Yox, həmişə  hər şeyi özüm yoluna qoymağa öyrəşmişəm. Şişirtmək lazım deyil. Daha da narahat olarlar. −Hm, yaxşı. Üstündə müxtəlif brendlərin, firmaların reklam plakatları vurulmuş böyük və  işıqlı parfüm mağazasının qapısını açdılar. İçəri girən kimi, müxtəlif rəngarəng  ətirlər onları bürüdü. Adam lap sərxoş olurdu. Heç buradan çıxmaq istəmirdi. Əfsanə astadan dilləndi: −Kefdədir buranın işçiləri. Maya gülümsədi: −Amma çox qalanda adamın könlünü vurur... Hm, gəl o qızdan soruşaq. – mağazanın xüsusi geyimində olan sarışın qıza yaxınlaşdılar. Maya çox geniş piştaxtaya düzülmüş müxtəlif ətriyyatlara baxdı. Adamın başı  fırlanırdı. Bu qədər ətriyyatın adını heç bir günə oxuyubqurtarmaq olmazdı. −Mənə qızılgül ətri lazımdır. Sarışın qız heç nə demədən bir neçə firmanın ətirlərini onun qarşısına düzdü.  Ətirləri bir-bir qoxlasa da, qiymətlərə  də baxırdı. Puluna yetərli olmalı idi. Nəhayət, seçdiyi  ətiri zövqlə bükdürdü. Əfsanə  də  hədiyyəsini seçmişdi. İndi birbaş gül mağazasına gedəcəkdilər. Əfsanə qalan pullarını hesabladı: −Görək istədiyimə çatacaq? Hər şeyin qiymətini qaldırıblar at belinə. Maya fikirli halda başını buladı: −Ehh... Kim kimədir indi... Eybi yox, hələlik  şagirdik, pulumuz nəyə çatır, onu alarıq.  İnşALLAH  işləyəndə maaşımızla yaxşı bir şey alarıq. Əfsanə güldü: −Elə asan dedin ki. İnstituta qəbul olduq, oxuyub qurtardıq, qaldı işləyib pul qazanmağımız. Maya onu başdan ayağa süzüb ,yarızarafat: −Qız, sənin belini inamsızlıq qıracaq – dedi, - bilmirəm düzdü, ya yox?!... Ümumiyyətlə, mövhumatçı deyiləm. Amma həmişə