n da dəyərdi bu qiymətə. Görəsən haradan gətiriblər ki, bunu? Maya pərt halda, öz-özünə deyindi: 
−Nə pis oldu... 
Satıcıya tərəf döndü: 
−Bəs bir az ucuz verə bilməzsiniz? 
Arıq, uzunburun satıcı qadın Mayanı ötəri süzüb, təkəbbürlü səslə soyuq dilləndi: 
−Xanım, o sizin üçün adi gül deyil, çox qiymətlidir. Onu adi adamlar almır. 
−Heç olmasa bir dənəsini ala bilsəydim. Azacıq pulum çatmadı. 
−Nə qədər pulunuz var ki? 
Maya məbləği dedi. Qadın istehzayla gülümsədi: 
−O pula bu tərəfdə adi güllər var, yığcam buket bağlaya bilərik. 
Maya onun göstərdiyi tərəfə baxmadan, ciddiliklə dilləndi: 
−Güllərin adisi olmur! Hamısı özü-özlüyündə qeyri-adidir. 
Bir az kinayə ilə qadını süzdü, - adamların da adisi olmur, xanım! Mən belə cahillərlə razılaşmıram! – deyib,  Əfsanənin yanına döndü. Böyük mağazada Əfsanə güllərini artıq bağlatdırırdı: 
−Nolub, Maya? 
−Heç... Bundan bir dayanacaq o tərəfə də gül mağazası var. Ora da baxarıq. 
Əfsanə təəccübləndi: 
−Burda gül qəhətdir?  - sonra nəyisə xatırladı. - Noldu, almadın o gülü? 
−Ala bilmədim. - məyus halda dilləndi. – Yaman bahadır, elə bir qiymət qoyublar... 
−Yaxşı da, elə bahadır ki? 
−Hə... 
−Eybi yox, birini al. 
−Elə birinin qiymətini deyirəm hələ. – məbləği dedi. 
Əfsanə əsəbləşdi: 
−Pah, bir gül nədir ki, o qiymətə satırlar? Kimdir ki onu alan?
Maya mənalı gülümsədi: 
−Alan tapılır, əzizim... 
Bu vaxt arxalarından səs eşitdilər: 
−Bayramınız mübarək! 
İkisi də eyni vaxtda təəccüblə döndülər. Əfsanə qarşısındakını tanımadısa da, Maya görən kimi daha çox təəccübləndi və qızardı: “Bu hardan gəldi?!” 
−Salam müəllim, təşəkkür edirik. 
−Xoşdur. - Rauf ciddiliklə gülümsədi. 
Maya Raufu dostuna təqdim etdi: 
−Fizikadan hazırlıq müəllimim Rauf müəllimdir. 
Ardınca Əfsanəni təqdim etdi: 
−Bu da ən yaxın rəfiqəm Əfsanədir. 
Rauf başını tərpətdi: 
−Şad oldum. - əlindəki qızılgülü Əfsanəyə, açıq mavi gülü isə Mayaya verdi... – Maya, bu gün sizi təbrik etməyi unutmuşdum, təsadüf elə  gətirdi