Heç gözləmədiyim anda gəldin həyatıma həmdə həyatımın tam mərkəzində yer elədin özünə. Hansı ki sən bu yaşıma qədər kimsənin döyməyə cəsarət edə bilmədiyi qəlbimin gizli qapısını dəvətsiz bir qonaq kimi döydün. Əvvəlcə eşitməməzlikdən gəldim o döyüntünü, qaçmağa çalışdım, amma olmadı... Sən o sadəliyinlə o qapını döyərkən sənə qarşı səssiz qala bilməzdim. Günü gündən bağlandım sənə. Hansıki həyatımda ən qorxduğum şey sənə bağlanmaq idi, çünki bilirdim, əmin idim bir gün gedəcəyinə. ..getdin də..Hisslərimdə yanılmadım..Bir gün gedəcəkdinsə niyə döyürdün mənim qəlb evimi? Barmağımdakı nişan üzüyünə güvəndim görünür..getməzsən sandım..”arxasına belə baxmadan getdi” deyəllər ha, bax sən elə getdin..Çoxmu gördün bir BAĞIŞLA kəliməsini mənə hə?Tək bir sözün,üzrün yetərdi səni bağışlamağıma,bu qədər nifrət etməməyimə.....”bağışla, bacarmadım,sevə bilmədim səni” desəydin barı... Biz.... Biz bəlkədə indi evlilik hazırlığı görürdük..Oysa sən indi başqasıyla qurursan evlilik planlarını...Gördüm..O qıza ”Kəmalə,Səni çox sevirəm,mənimlə evlənərsənmi?” deyə plakat da hazırlayıbsan hələ..Mən hardanmı bilirəm...Boş ver...Mən nə qədər izini itirməyə çalısamda qəlbim məni arxanla sürüdü..Hardan olursa- olsun sənnən bir məlumat,bir xəbər bilim deyə çırpındım..Hər dəfəsində də məni yaralayacag şeylər öyrəndim: gah sevgilin olduğunu,gah qardaşının mənə səsləndiyi kimi yeni gəlinlərinə də “baci” deyə səsləndiyini,indi də o qıza evlənmə təklif etdiyini...Çoxmu sevirsən onu?Yoxsa mənimlə oynadığın kimi onunla da mı oynayırsan?Bəlkə də mənimləykən belə o vardı hə? Ailənin gözünü mənimlə boyayırdın,həyatını,sevgini isə onunla yaşayırdın hə?Həyatıma dəvətsiz qonaq kimi, icazə almadan daxil oldun,icazəsiz də çıxdın getdin..Get...bacarırsansa xoşbəxt ol...Üzr istəyirəm rəhmli olammıyacam..O ALLAHA məxsusdu...Mənsə çarəsiz bəndəyəm..Odu ki, ALLAHdan diləyim ən az mənim qəlbim,ciyərim yandığı qədər sənin də ciyərin yansın...Onunla qurduğun bütün xəyalların mənim kimi yansın kül olsun... Əlvida