z gəlin. −Yaxşı. Hələlik. Binadan çıxıb, yaxınlıqdakı dayanacağa tərəf tələsdi. Bu dayanacaq, həm  Əfsanəgilin, həm də Mayanın yaşadığı binalarının arasında ən ortaq nöqtə idi. Onlar bir sinifdə oxuyurdular. Hətta, bir partada  əyləşirdilər. Neçə illər idi ki, məktəbə  də bu dayanacaqda görüşüb gedirdilər və bu ildən hazırlığa da. Hərdən Əfsanə zarafat edirdi ki, “bu yerdə görüşüb ali məktəbə də birlikdə gedəcəyik, hələ desən işə də”. Uzaqdan  Əfsanənin tünd göy pencəyini tanıdı. Həmişə o baş-bu başa var-gəl edə qız, indi qısılıb bir küncdə dayanmışdı. Bir az da yaxınlaşanda onun düz yaxınlığında dayanmış iki oğlan diqqətini çəkdi.  İkisi də  qızın ətrafında fırlanır, ona nə isə söz  atırdılar. Rəfiqəsinin köməksiz vəziyyətdə olduğunu görəndə birtəhər oldu. Gör ha, bu yaramazlar öz doğma  şəhərində, öz xalqının qızını incitmək fikrinə düşmüşdülər...  Əfsanə də Mayanı görüb sevindi: −Şükür! Harda qalmısan? Maya onun qoluna girib, səkiyə tərəf çəkdi: −Bu axmaqlar nə istəyir? −Bilmirəm, nəsə boş-boş danışırlar. Maya gözucu arxaya baxdı. Oğlanlar bayaqkı yerlərində dayanıb, onlara baxırdılar. Əfsanəni dartdı: −Tez-tez gedək. −Nolub, gəlirlər? – Əfsanə geriyə boylandı. Maya acıqlandı: −Ay qız, baxma! Nəsə, heç xoşuma gəlmədi bu vəziyyət. Əfsanə çiynini atdı: −Heç nə eləyə bilməzlər. Fikir vermə! Hara gedək əvvəl? Maya mızıldandı: −Nə bilim? Mən ətir, bir də gül alacam. Pulum buna çatır. −Mən də ətir almaq istəyirəm. −Hm, yaxşı. Onda Süsən müəlliməgildən aşağı  tərəfdəki parfüm mağazasına gedək. Orda qəşəng brendlər olur. Özü də elə baha deyil. Əfsanə razılaşdı: −Gedək də, nə deyirəm. Bəri bax, nolub sənə? Sən canın, qaşqabağını tökmə. −Elə bir şey deyil. Əfsanə əl çəkmədi: −Dedin danışacam. Dosta bax da... Maya deyindi: −Heç nə... Bugünkü fizika hazırlığı bir qəpiyə  də  dəyməz. Müəllimdən də heç xoşum gəlmir. −Öyrədə bilmir? −Öyrətməyinə öyrədir. Amma çox özündən razının biridir. −Neyləyib ki? −Onun idman məşqinə baxırdım. Düzdür, xəlvət baxırdım. Amma maraqlı gəldi,