c ilə ayrılandan bəri demək olar ki, ailə üzvlərindən başqa zəng edəni yox idi. Təsadüf işlər nəzərə alınmasa. Ona görə də zənglər ona qəribə gəldi. Ekrana gəlmiş mesajı oxuyanda isə dodaqaltı mızıldandı:
− Görəcək günlərim qarşıdadır da...
* * *
Çay süfrəsinə təzəcə əyləşmişdilər ki, anası otağa gedib,əlində nəsə qayıtdı:
− Sənubərin qızını nişanlayıblar, bu da şirnisidir. Maya üçün göndərib. – bəzəkli kağıza bükülmüş şokoladı Mayaya uzatdı.
Maya təəccübləndi:
− Doğrudan? Nə vaxt?
İradə xanım xalatının yaxasını düzəltdi:
− Dünən. Deyir heç kəs olmayıb, elə özləri. Beş-on nəfər qız evindən, elə o qədər də oğlan evindən. Toy tez olacaq da, ona görə təmtəraqlı keçirməyiblər.
Eldar pultu götürüb, televizorun səsini azaltdı:
− Allah xoşbəxt eləsin. Yaxşı, səmimi uşaqdır.
Maya razılaşdı:
− Çox yaxşı qızdır. Gərək zəng eləyib, təbrik edim. - əlindəki konfetə baxdı. - Elə qəşəng bağlayıblar ki, adam heç açmaq istəmir.
Əllərini stolun altında gizlədib, telefonla məşğul olan Nicat bacısının əlinə baxdı:
− Açma da.
Maya gözucu anasına baxıb, mənalı gülümsədi:
− Yox, açmalıyam!...
Vaxtsız çalınan qapı zəngi söhbəti yarımçıq qoydu. Axşam saat 9-a işləmişdi.
Eldar qapıya getdi:
− Allah xeyir eləsin!
Dəhlizdən gələn səslə Mayanın yerindən sıçraması bir oldu.Tələsik balkona qaçıb, orada küncə qoyulmuş kiçik güzgüdə özünü sahmana salmağa çalışdı. Bayaq dərs oxuyanda vaxt itirməmək üçün yerindən qalxmayıb, elə qələmlə yığmışdı saçlarını.
Ona görə də qəşəng, dalğalı saçları dağınıq formada yarıyığılı qalmışdı. Evdə don geyinən deyildi. Amma indi yüngül bir yaz donu geyinmişdi.
Güzgüyə baxdı. Yalnız sinədən yuxarı görünürdü. Əyilib özünə baxanda donun xeyli qısaldığını hələ indi gördü. Utanıb,cəld əli ilə aşağı dartışdırdı. Amma bu dəfə onsuz da əynində yığılmış donun yaxası dartıldı. Dilxor halda paltarla əlləşəndə, atasının səsini eşitdi:
− Maya, gəl gör kim gəlib?!
Nədənsə əlləri əsirdi. Utandığından özünə yer tapmırdı. Bir yandan da bu sadə və əynində