u işdə sənə kömək edəcək.” Doğrudan da, Allah-təala Həzrətin (s) bütün və`dlərini və borclu olduğu səksən mini (dinar, yaxud dirhəmi) çox asanlıqla verməyə mənə kömək göstərdi.
48. Bir gün Allahın Rəsulu bizə gəldi. Biz artıq üç gün idi ki, heç bir şey yemirdik. Həzrət (s) buyurdu:
–Ya Əli, yeməyə bir şeyin var?
–And olsun sənə risalət verənə ki, üç gündür nə mən, nə Fatimə, nə də iki övladımız bir şey yeyirik.
–Ey Fatimə, evin içinə get gör bir şey tapırsan?
Fatimə (ə) ona dedi:
–Elə indicə evdən gəlirəm. Heç bir şey yoxdur.
Mən dedim:
–Ya Rəsuləllah, istəyirsinizsə mən gedim.
Həzrət (s) buyurdu:
–Allahın adı ilə get.
Mən içəri getdim. Birdən bir tabağın içində təzə xurma və bir yekə kasa xörək gördüm. Onu həzrət Rəsulun (s) qarşısına gətirdim. Həzrət (s) buyurdu:
–Ey Əli, bu yeməyi gətirən bir kəsi gördünmü?
Dedim:
–Bəli.
Buyurdu:
–Necə idi?
Dedim:
–Qırmızı, yaşıl və sarı idi.
Buyurdu:
–Bunlar Cəbrailin dürr və yaqutla bəzənmiş qanadlarında olan xətlərin rəngidir.
Biz hamımız xörəkdən doyunca yedik. Lakin, ondan azacıq da olsa azalmadı. Mütəal Allah bununla bizə o həzrətin (s) səhabələri arasında kəramət və şərəf nəsib etdi.
49. Mütəal Allah Öz Peyğəmbərinə (s) peyğəmbərlik bəxş etməklə ona kəramət əta etdi. Peyğəmbər (s) də özünün vəsi və canişini etməklə mənə kəramət bəxş etdi. Deməli, məni sevib mənimlə dost olan kəs Qiyamət günü peyğəmbərlərlə məhşur olacaq.
50. Həzrət Rəsul (s) “Bəraət” ayəsini (Məkkə müşriklərinə çatacaq xəbər) Əbubəkrin vasitəsi ilə göndərmişdi. Əbubəkr gedən kimi Cəbrail nazil olub dedi: “Ey Məhəmməd, bu işi yalnız ya sən özün, ya da özündən olan bir nəfər yerinə yetirməlidir.” O həzrət də (s) məni öz dəvəsinə mindirib Əbubəkrin dalınca göndərdi. Mən “Zülhüleyfə” adlanan yerdə Əbubəkrə çatdım. “Bəraət” ayələrini ondan aldım. Allah mənə bu fəziləti də əta etmişdir.
51. Peyğəmbər (s) məni Qədir günü bütün insanlardan ötrü imam tə`yin edərək buyurdu: “Mən hər kəsin mövlasıyamsa, Əli də onun mövlasıdır.”
52. Bir