çinarın yanından keçərkən, nəsə hiss etmiş kimi dayandı. Ürkək nəzərini çinara tərəf çevirdikdə "o"nu gördü... Keçən dəfə ki, kimi gülümsəyərək baxırdı...

6 AY ƏVVƏL:
Bənövşə asta addımlarla məktəbə gedirdi. Böyük çinarın yanından keçərkən bir səs onu dayandırdı:
-Ay qız, hara gedirsən?
Bənövşə bir anlıq donub qaldı, sonra özünə gəlib ürkək halda geriyə çevrildi. Gördüyü isə-əsgər paltarında çinara söykənib gülümsəyərək ona baxan gənc oğlan.
Oğlan ona elə baxırdıki, Bənövşə bu baxışlardan utanıb, başını aşağı salıb yoluna dəvam etdi. Arxaya baxmasada o oğlanın arxasıyca gəldiyini hiss edirdi. Qurur qarışıq sevinclə gülümsəyib, kitabları sinəsinə daha bərk sıxdı. Lakin bu sevinci çox çəkmədi, atasını qəzəbli baxışları, onu vurmaq üçün qalxan əli gəldi ağlına. Birdən içinə dolan qorxuyla addımlarını daha da sürətləndir.

Murad Bakıda instutu bitirib əsgərliyə getmişdi. 10 günlük məzuniyyətini doğma kəndində keçirtməyə gəlmişdi və bu gün sonuncu gün idi. İlk baxışdan onu cəlb edən bu qızın arxasıyca gedərkən, sonuncu gün ona rast gəldiyinə görə ürəyində deyinirdi. Əsgərliyinin bitməsinə 6 ay vardı hələ...
Bu kimi düşüncələrlə boğuşarkən birdən qızın sürətləndiyini gördü. "Yox balaca, qaça bilməzsən"-deyə düşünüb gülümsəyərək o da sürətləndi.(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Lakin qarşısındaki qızın, cılız bədəninə uymayan sürətlə yeridiyini görüb, yeriyerək ona çata bilməyəcəyini anladı. Qaçmağa başlayıb, ona çataraq qolundan tutub özünə çəkdi.
Tənginəfəs halda az qala qucağında olan qızın ürkək gözlərinə baxıb gülümsədi. Çox yaxın olduqları üçün qızın qorxudan titrədiyini hiss edə bilirdi. Onu sakitləşdirmək üçün nəsə demək istəsədə, ürkək gözlərində elə tutulub qalmışdıki, güclə nəfəs alırdı. Sonra özünü toplayıb pıçıldadı:
-Qorxma... Adın nədi sənin balaca?
Qız hələ biraz qorxsada, "balaca" sözünə əsəbləşib, qaşlarını çatıb dedi:
-Mən balaca deyiləm!
Murad onun sözünə azca gülüb:
-Balacasan axı. Görəsən evdə sənin payını kim yeyirki belə balaca