(müəllif: Cəmilə Məmmədli) Ağlamaq olmaz, gülmək olmaz, sevib-bağlanmaq olmaz, "yad qızı"na inanmaq olmaz. Biz "kişi" qəlibinə uygun hərəkətlər etməliyik ancaq. O səhv edib. Məncə indi çox peşmandı. Mən də səhvlər etdim, peşman oldum. Amma vaxtında öz sevgimə sahib çıxdım. Başqalarının nə dediyini, nə etdiyini vecimə almadan xoşbəxtliyimi yaşamağı öyrəndim.
-Hə. Hələ indi də sevgimizi anlamayan cahil insanlar bizə qəribə-qəribə baxırlar.
-Amma biz vecimizə almırıq.
-Aydın hiss etdin.
-Hə gözəlim. Bir-birimizin fikirlərini tamamlayırıq.
-Belə getsə birazdan bizdə sıxıcı cütlüklərdən olacayıq.
-Sən hər şeyə deyinən, heç saçını daramayan əsəbi arvad olasan.
-Pah. Səndə qarınlı, bığlı, ancaq televizora baxan kişi.
Bənövşə onların yenə məzəli bir şəkildə dalaşmağa başladığını görüb, gülərək dedi:
-Siz çox maraqlısız. Yəqin romanlardakı kimi eşq yaşayıb evlənmisiz.
Aydınla Yasəmən bu sözdən yenə gülümsəyərək bir-birlərinə baxdılar.
Yasəmən:
-Əslində bizim sevgi hekayəmiz qeyri-adi olub. Heç vaxt normal sevənlər kimi davranmamışıq. Nə qədər sevsəkdə, inadımızdan, qürurumuzdan əl çəkməmişik. Sevgimiz uğrunda başqalarıyla yox, özümüzlə mübarizə etmişik.
Aydın:
-Sonunda qalib gəldik.-deyib gülümsədi.
Yasəmən Aydına baxıb, gülümsəyərək gözlərini süzdürdü. Bənövşənin onlara maraqla baxdığını görüb:
-Sənin məsələnə gəldikdə, mübarizə et. Qayıt kəndinə, intiqamını al. Qoy səni incidənlərdə, itirənlərdə peşman olsun. Bəzilərinin sonraki peşmançılığının faydası ola bilər. O oğlanıda biraz süründür. -deyib göz vurdu.
Aydın Yasəmənin gözlərindəki qığılcımı görüb, süni təəssüflə başını yelləyib dedi:
-ALLAH o oğlana səbr versin. Yasəmən məsləhət
verdisə, deməli o oğlanın çəkəcəkləri var.
Yasəmən Aydına əsəbiliklə baxıb gözlərini süzdürsə də, heç nə deməyib Bənövşəyə baxıb soruşdu:
-Hə, nə deyirsən?...
Susqun ßölüm 14

Murad öz yatağına uzanıb fikrə getmişdi. Bu 4 il ərzindən anası nə qədər onu bacısı qızı ilə evləndirmək istəsədə, hər dəfəsində cavabı sərt