həyətində dostları ilə oynayan bir qızı göstərdikdə Murad təəccüblənmişdi. Onu şoka salan isə qardaşının bu 14 yaşlı "qız"ı bəyənməsi idi. Əlləri ilə başını tutub düşündü: "indi hansı zəmanədir ay ALLAH. 14 yaşlı uşağa necə qız gözü ilə baxmaq olar axı. Bu necə iyrənclikdi..."
Bu mənzərəyə dözməyib getmək istəyirdiki, anası qolundan yapışıb:
-Oğlum gəl mənimlə, gedək müəllimlərlə danışaq. İncitməsinlər gəlinimizi-deyib özüylə çəkməyə başladı. Bu Muradın ürəyincə olmasada, qolunu anasından qurtarıb məcburən arxasıyca getdi. Məktəbə girib, qarşılarına çıxan ilk sinifə daxil olduqda gənc bir müəllimənin arxası onlara çevrili halda jurnalı vərəqlədiyini gördülər. Üzünü görməsədə, bu qızın açıq saxlanılmış düz, uzun saçları valeh etmişdi Muradı. Uzun müddət o gözəl saçlara baxmaq istəyərdi, lakin anası bu qızın yeni müəllimə olduğunu anlayıb, fursətdən istifadə edərək
oğlu ilə tanış etmək üçün diqqətini çəkməyə çalışdı:
-Salam qızım...
Gənc qız bəlkədə gözləmədiyindən bu səsə yüngülcə diksinib çevrildi.
Murad qızın çevrilməsinə sevinib, onu süzməyə başladı. Gözü gözlərinə sataşdıqda bir kabus görmüş kimi diksinib bir addım geri çəkildi. Təəccüb qarışıq həyacanla pıçıldadı:
-Bənövşə...
Alagöz xanım oğlunun bu adı çəkməsinə qəzəblənsədə, hər zamanki süni gülüşlərindən istifadə edib dedi:
-Bağışla qızım, səni uzaq bir qohumumuza oxşatdı yəqin. Sənin adın nədi?...

1həftə əvvəl Yasəmənin verdiyi suala "hə" cavabı vermişdi Bənövşə. Xalasının səyi nəticəsində təyinatı doğma kəndinə çıxmışdı və bu gün onun ilk iş günü idi. 5 dəqiqə əvvəl Alagöz xanımın səsindən onu tanıdığına görə diksinmişdi. Elə indi də Muradı və Alagöz xanımı qarşısında görüb, həyacandan titrəməyini güclə saxlayırdı. Əslində Alagöz xanımın onu tanımamasına təəccüblənmirdi. Son 4 ildə çox dəyişilmişdi, daha doğrusu böyümüşdü. Uşaq ikən, qadın olmuşdu artıq.
İndi də Alagöz xanımın alacağı üz ifadəsin düşünüb gülümsəyərək dedi:
-Salam. Adım Bənövşədir. Belə tez unuduldum Alagöz xanım?
Alagöz