n psixopatam? Başqaları kefi olmayanda, əhvalı pozulanda qəmlənir, ağlayır. O isə əksinə gülmək, şadlanmaq, oynamaq,dəlilik etmək istəyirdi. Bəlkə də qüssədən, qəmdən alınan daxili bir qisas idi, nə idi, anlaya bilmirdi. Özünü qaydaya salıb, qapıya tərəf getdi. Birdən müəllimin tapşırığını xatırlayıb, telefonu çıxardı. İstədi ki, zəng edib çıxdığını xəbər versin. Amma nə düşündüsə, zəng etmədən cibinə qoydu. Həmişə nəyəsə əhəmiyyət verməyəndə etdiyi kimi, yenə çiyinlərini atıb, yola çıxdı.* * *     Hələ də zəng gəlmirdi. Axı indi dərs qurtaran vaxtıdır. Yollarda, avtobuslarda dərsdən çıxıb, evlərinə axışan şagirdlər görürdü. Narahat oldu. Bu qız doğrudan da onu hövsələdən çıxarırdı. Yəni, məsələnin ciddiliyini hələ də anlamırdı? Axı o ki, düşüncəli qızdır... –öz-özünə söylədi. Telefonun üçüncü çağırışından sonra Mayanın maşınların səs-küyünə qarışmış səsi eşidildi:− Salam müəllim.− Maya, axı söz demişdim...− Narahat olmayın, şahid olduğunuz kimi salamatam.     Rauf səbrini basdı:− Rəfiqənləsən?– Xeyr təkəm.− Niyə? – təəccübləndi.     Maya qeyri-müəyyən cavab verdi:− Hərdən belə də olur.− Maya, yerini mənə de. – Rauf gözdən uzaq bir dalanda saxladığı maşını işə saldı.− Ehtiyac yoxdur, mənimlə heç kəsin işi yoxdur.− Məni başa düşmədiyinə hələ də inana bilmirəm, hardasan?     Maya ətrafına baxıb, yerini dəqiqliklə diktə etdi.− Orada gözlə, lap yaxındayam.− Oldu.      Maya bu dəfə etiraz etmək istəmədi. Müəlliminin narahatlığını başa düşməyə çalışdı. Addımını yavaşıdıb, qarşıdakı kitab mağazasına girdi. Əlüstü vitrinə qoyulmuş kitabların adlarını oxudu. “Ulduz falı”, “Yuxuyozmalar”, “1001 şirniyyat”, “Lətifələr”, “Bürclərin xarakteri”... Onu kinayəli bir gülmək tutdu. Satıcıya yaxınlaşdı. Uzunsov başı olan, xırdagözlü, qıvırcıq saçlı cavanoğlan yerində dikəldi:− Salam, necə kömək edə bilərəm?      Maya gözucu arxaya baxıb, döndü:− Görürəm vitrinə dünya ədəbiyyatının nadir incilərini düzmüsünüz...      Oğlan sözü tuta bilmədi:− Hələ arxada da maraqlı kitablar