, gözlərinin yaşını onunkuna qatıb, haray salmışdılar. Nicat bacısının qəzaya uğradığını eşidən kimi, universitetdən icazəsiz qaçıb gəlmişdi. Heç inanmaq istəmirdi. Şəhərdə çoxalan maşınlar və məsuliyyətsiz sürücülər, piyadalar üzündən az qəzanın şahidi olmamışdı. Hətta bir dəfə heç vaxt unuda bilməyəcəyi bir qəza görmüşdü. Yük maşını xıncım etdiyi piyadanın bədəninin parçalarını ətrafa yaymışdı. Nicat onda keçirdiyi stresin daha artığını indi keçirirdi. Bacısını qəzaya uğrayan halda heç cür təsəvvür edə bilmirdi. Fikirləşmək istəyən kimi də, həmin uğursuz gündəki qəza gəlirdi gözünün qarşısına ki, az qalırdı dəhşətdən qışqırsın. Hərdən yola getməyib, mübahisə etməklərinə baxmayaraq, Mayanı olduqca çox istəyirdi. Bircə bacısı idi. Hərdən Maya nənəsigilə gedib qonaq qalanda həmin gün elə bilinirdi ki onun yeri. Allah eləməmiş, ona nə isə olsa idi... Bunu heç təsəvvür etməkistəmirdi. Çox dəhşətli idi. İndi isə gah küncdəki oturacaqda əyləşir, gah da o tərəf-bu tərəfə var-gəl edirdi. Heç kəslə bir kəlmə də kəsməyən Eldar isə qapının ağzındakı sütuna söykənib siqareti-siqaretə calayırdı. Qızının şıltaqlıqları,şirin gülüşü, hərdən dinc dura bilməyən diliuzunluğu,amma təmiz, mehriban davranışı, zarafatları heç getmirdi gözünün qarşısından. Bilirdi ki, ona nəsə olsa ömrünün sonuna kimi insan kimi yaşamaq nədir bilməz. Hələ onu yandıran təkcə budeyildi. Şöbədən xəbər vermişdilər ki, həmin nömrəli maşın qeydiyyatda yoxdur. Deməli, saxta nömrə olubmuş. Bəs onların Maya ilə nə işləri? Yaxşı, deyək ki, avtoxuliqanlar olub, qəza da qəsdən olmayıb. Heç uyğunluq yoxdur. Şəhərin mərkəzində - elə bir yerdə, qızğın iş günündə... Yox, yenə uyğun gəlmir.Heç nə çatmırdı beyninə. Fikirləşməyi də yadırğamışdı. Bu vaxt Raufla həkim birlikdə çölə çıxdılar.− Eldar müəllim, çox şükür, salamatlıqdır. Qorxulu heç nə yoxdur. Həkimi də çağırdım ki, özü hamınızı arxayın etsin.     Bu dəfə İradə xanım bərkdən hönkürdü. Həkim ona tərəf döndü:− Narahat olmayın, hər şey arxada qaldı. Başına yüngül