Bir neçə gün bundan əvvəl demokratiyanın beşiyi sayılan Avropa Şurasının Strasburqdakı mərkəzi binalarında öpüşmək, əl sıxmaq və qucaqlaşmaq qadağan olundu. Məlum oldu ki, bu qərar Avropanı bürüyən donuz qripi virusuyla bağlı həkimlərin tövsiyələrindən sonra verilib. Az keçmədən bir neçə Avropa ölkəsində də sözügedən yasaq qüvvəyə mindi, hamı “sopsoyuq” günlərə keçdi. Artıq dünya insanı bir-birini görəndə başı, gözü, mimikası ilə uzaqdan-uzağa salamlaşmağa məcburdur.

Lap qədim əcdadları kimi. Maraqlıdır, bu, yasaq insani münasibətlər üçün daha çox itkidir, yoxsa qazanc? Dünyada ilk dəfə salamlaşıb öpüşmə ritualı hansı ölkədə yaranıb? Sonra bunun forması necə dəyişib və sair və ilaxır.
Mövzu maraqlı və nə qədər qəribə səslənsə də aktual olduğu üçün tarixi və müasir mənbələrdə kiçicik bir ekskursiyaya çıxdıq. Və olduqca maraqlı nəticələrlə qarşılaşdıq.

Vaxtilə qadınlar mal-heyvana yaxşı baxsın deyə çobanı öpərmiş
Müasir insan görüşərkən öpüşüb salamlaşmağı olduqca adi, təbii bir ritual olaraq qəbul edir. Halbuki bu ənənə Afrika, Asiya, Amerika və Avstraliyadakı bəzi xalqların milli adət-ənənələrində olmayıb. Bir çox xalqlarda öpüş funksiyasını “burunla öpüşmə” əvəz edir ki, bu zaman da insanlar burunlarını toxundurmaqla bir-birilərini iyləyirlər. Folklorda öpüşmə qara qüvvələrin qovulması və cadu-pitinin pozulması niyyəti daşııyır. Və ya harasısa ağrıyan uşağı öpməklə ağrını götürməyin, onu sakitləşdirməyin mümkünlüyü sübut edilib. Qədim inanclara görə öpüşərkən insanlar bir-birinə müsbət enerji ötürürlər. Hətta keçmişdə qadınlar mal-heyvanı daha yaxşı otarsınlar deyə, örüşə çıxmazdan əvvəl çobanı öpərmişlər. Həmin gün çoban o qədər müsbət emosiya ilə dolu olurmuş ki, axşam kəndə qayıdanda bütün heyvanları yiyələrinə sağ-salamat çatdırırmış. Necə deyərlər, çoban razı, mal-qoyun razı… Öpüş qonağa ehtiramı ifadə etməyin ən gözəl üsuludur. Orta əsr Avropasında belə bir ənənə vardı ki, gələn qonağı ev sahibinin xanımı, qızı və digər qadın qohumları mütləq